همایش و جشنواره عکس"بالاتر از ابر"

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

همایش و جشنواره عکس"بالاتر از ابر"،به همت کارگروه هیمالیانوردی و صعودهای بلند هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران، با معرفی و نمایش عکس های منتخب هیمالیانوردان کشورمان و حضور لوئیس میگوئل لوپزسوریانو  و ارائه گزارش مستند سازی صعود آناپورنا در فرهنگسرای اندیشه برگزار می گردد.

زمان و مکان برگزاری همایش: اول آذر ماه 96 ساعت 17. خیابان شریعتی نرسیده به پل سیدخندان، تالار فرهنگسرای اندیشه.

زمان و مکان برگزاری نمایشگاه عکس: 2 تا 9 آذر ماه 96 از ساعت 10 صبح الی 18 همه روزه بجز جمعه.خیابان ولیعصر تقاطع خیابان مظفر و بزرگمهر، موزه هنرهای معاصر فلسطین.

منبع: وبسایت هیات کوه‎نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران

فرناز اسماعیل زاده: چهره ای شاخص در سنگ نوردی سرعت

نوشته شده توسط : مونا تابان شمال | تاریخ ارسال مطلب : .

الکس لوبن یک روزنامه نگار نیویورکی است و طی گفتگوهایی که با فرناز اسماعیل زاده داشته گوشه ای از زندگی این سنگنورد سرعتی ایران را در مقاله ای که در وب سایت climbing.com منتشر شده به جهانیان معرفی کرده است. در ادامه ترجمه این مقاله را می خوانید.

فرناز اسماعیل زاده سنگ نورد سرعتی ایران دیواره ها را منفجر می کند. سرعت بالای این سنگنورد در صعود مثال زدنی است به طوری که یک دیواره 15 متری را در کمتر از 10 ثانیه صعود می نماید. انگار که همچون جسمی شناور باشد تا این که بگوییم از دیواره ها صعود می کند. شاید نیروی جاذبه تاثیر کمتری بر بدن وی دارد تا باقی ما آدم ها.

اسماعیل زاده با رکورد 9.02 ثانیه در مسابقات قهرمانی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی که سال 2015 در ویکتوریای کانادا برگذار شد مقام هفتم آن رقابت ها را کسب کرد و عنوان سرعتی ترین زن سنگنورد ایرانی را به دست آورد.

 

 

سنگنوردی سرعت با قوانینی سخت و دقیق و روحیه رقابت مستقیمش در امریکا خیلی رواج ندارد ولی در شرق اروپا و آسیا طرفداران زیادی دارد. فدراسیون جهانی صعود های ورزشی که رقابت های جهانی سرعت، سنگنوردی اسپورت و بولدرینگ را پوشش می دهد این قوانین سخت را وضع کرده است. طبق مقررات همه رقابت ها بر دیواره های 15 متری و گیره های استاندارد صورت می گیرد.  در یک رقابت سرعت، دو سنگنورد در کنار یکدیگر از مسیر یکسانی صعود می کنند که این مسیر استاندارد با درجه صعود   a5.10  می باشد. این رویداد بخشی از شاخه سنگنوردی المپیک 2020 توکیو نیز خواهد بود.

سال 2013، فرناز اسماعیل زاده که در اوج آمادگی بود مدال طلا را از رقابت های آسیایی به خانه آورد و رتبه ششم جهان را کسب نمود. سال 2016 نیز به عنوان عضوی از تیم سنگنوردی سرعت بانوان ایران مقام چهارمی مسابقات  آسیایی چین را کسب کرد که رکورد 9.97 ثانیه را ثبت کرد. اسماعیل زاده در مسابقات سرطناب و بولدر نیز شرکت داشته است. سال 2002 در اولین مسابقات سنگنوردی که حضور داشت در زیر شاخه لید ( سرطناب)  مدال نقره را در مسابقات قهرمانی ایران کسب کرد.

اواخر سال 2016 در رتبه بندی فدراسیون جهانی، رتبه سی و هشتم دنیا را از آن خود کرد. در حالی که به نظر می رسد نتایج این بانوی سنگنورد ایرانی نزولی شده ولی در سن 28 سالگی از اکثر 10 سنگنورد سرعتی دنیا که در اوایل دهه 20 خود هستند سن بیشتری دارد و با چالش هایی مواجه است که رقبای غربی او ندارند. از جمله این موانع می توان به مشکلاتی همچون پیدا کردن مربی، تامین اسپانسر و مشکلات مربوط به دریافت ویزا برای سفر یه سایر کشورها اشاره نمود. مسئله دیگر هم پوشش اسلامی برای شرکت در مسابقات است که مطمئنا وی را نسبت به سایر رقبا با محدودیت هایی روبرو کرده است.

تا آنجایی که خودش اطلاع دارد، اسماعیل زاده تنها دختری بود که در بروجرد سنگنوردی می کرد. این شهر 250 هزار نفری در دامنه رشته کوه های زاگرس قطعا یک مرکز سنگنوردی نیست. ولی والدین کوهنورد فرناز و دوستان خانوادگی آن ها از کودکی فرناز و برادرش فرشاد را به قلل مختلفی بردند. با وجود کوهنوردان خوب در این منطقه انتظار می رفت رسیدگی بیشتری شود ولی این طور نبود. با این حال گرچه بروجرد دیواره سنگنوردی نداشت ولی درخت داشت. فرناز اسماعیل زاده این طور می گوید که هر چه درختی بلندتر بود آندرنالین بیشتری ترشح می کرد و محیط آموزشی بهتری برایش بود. بارها شد که فرناز از این درخت ها بیفتد ولی باز هم به بالا رفتن از آن ها ادامه می داد. خواهر و برادر در کودکی همه جور بازی می کردند از فوتبال و بالا رفتن از درخت گرفته تا هر بازی پر سر و صدا و شیطنت دیگری.

در حال حاضر فرشاد اسماعیل زاده به سنگنوردی از دیواره های بلند می پردازد و یک مترجم حرفه ای است. البته وقتی فرناز 12 ساله بود مهارت نجاری فرشاد به وی کمک کرد در سنگ نوردی پیشرفت هایی داشته باشد. فرشاد توانست یک دیواره چوبی حدود 4 متری در حیاط خانه شان بسازد و با سنگ گیره هایی روی آن نصب کند. خواهر و برادر با کتانی های کهنه از این دیواره بالا می رفتند که به گفته فرناز اسماعیل زاده استفاده از این کتانی ها صعود را نسبت به پای برهنه سخت تر می کرد به همین دلیل  بالاتنه قوی تری هم به دست آورد.

در سنین نوجوانی خانواده فرناز اسماعیل زاده به زنجان نقل مکان کردند که از باشگاه های سنگنوردی هم برخوردار بود. در زنجان بود که فرناز به مهارت های خود در صعود سرعتی پی برد. سال 2007 که در مسابقات آسیایی ماکائو شرکت کرد اولین حضور وی در مسابقات سرعت بود و آن زمان بدون یک مربی  رسمی آموزش دیده بود.  باشگاه سنگنوردی در ایران کم نبود ولی آن زمان مربی ویژه ای که به خانم ها آموزش دهد نبود. به گفته خودش اساس تکنیک های سنگنوردی را با دیدن ویدیوهایی از یوتیوب یاد گرفت.

وی همچنین به نقش حمایتی مادرش در آموزش اشاره کرد. حمایت ذهنی و روانی، رسیدگی ها و تدارکات فعالیت ها و تمرینات او، تغذیه سالم و حتی گاهی اوقات به عنوان حمایت چی در تمرینات و صعود ها به فرناز کمک می کرد. در حالی که والدینش هر دو حامیان خوبی بودند و در مسابقات او را تشویق می کردند او می توانست تنها با مادرش تمرین کند. پدرش نمی توانست نقش حمایت چی وی را داشته باشد چون ساعات تمرین خانم ها و آقایان در زنجان در باشگاه ها جدا از هم بود. آقایون زمان بیشتری از ساعات کار باشگاه ها را در دست داشتند. 5 تا 6 ساعت برای آقایون و 2 تا 3 ساعت برای خانم ها.

 

 

سال 2015 از فرناز اسماعیل زاده دعوت شد تا در شهر ویکتوریا در بریتیش کولومبیا، یک ماه مانده به مسابقات جهانی به تمرین و آموزش در باشگاه سنگنوردی The Boulders  بپردازد.  آن سال وی موفق شد مقام هفتم این مسابقات را از آن خود کند. در آن رقابت وی موفق شد رکورد خود را بهبود بخشد و رکورد سرعت را از آن زنان ایرانی نماید. در تمرینات او رکورد 8.67 ثانیه را ثبت کرد که در مسابقات سال گذشته می توانست او را به راحتی بین 10 نفر اول مسابقات جهانی پاریس قرار دهد ولی متاسفانه به دلیل مشکل در دریافت ویزا این مسابقات را از دست داد.

این بانوی سنگنورد ایرانی بدون شک تمایل دارد به سفرهای بیشتری مشابه تمریناتش در کانادا برود ولی مشکل کمبود اسپانسر مالی مانعی بر سر راه وی می باشد. از طرفی شرکت های خارجی هم با توجه به موج اسلام هراسی و ایرانی بودن فرناز اسماعیل زاده در اسپانسر شدن این ورزشکار تردید می کنند. او نمی تواند نه مذهب و نه ملیت خود را پنهان نماید.

در این بین برخی شرکت ها نیز به دلیل پوشش اسلامی وی از حمایت مالی او سر باز زده اند. 5 سال گذشته وی به صدها شرکت جهت حمایت مالی ایمیل زده ولی تنها اخیرا چند اسپانسر کوچک به دست آورده است. در حالی که رقبای غربی وی به راحتی اسپانسرهایی دارند تا مشکلی در آموزش، سفر و کسب شهرت نداشته باشند. البته مردان سنگنورد ایرانی نیز در پیدا کردن اسپانسر مالی مشکلی نداشته اند ولی تا جایی که فرناز اسماعیل زاده اطلاع داشته هیچ زن سنگنورد ایرانی تحت حمایت مالی کامل قرار نگرفته است.

سفر به مسابقات هم مشکلات خاص خودش را دارد و باید از طرفی کاغذ بازی های بین المللی را نیز پشت سر بگذارد. گرفتن ویزا همیشه دردسرهای خودش را داشته است. سال گذشته یک رقابت فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی را در شامونیکس فرانسه از دست داد و آوریل 2017 نیز موفق نشد به مسابقات چانگ کینگ چین برسد. درخواست های ویزای وی یا رد می شدند و یا به موقع به دستش نمی رسیدند. هم تیمی وی رضا علی پور، دارنده مدال طلای مسابقات جهانی 2015 هم سال 2016 یک مورد رد درخواست ویزا داشته است. البته جامعه بین المللی سنگ نوردی همیشه با روی باز از این سنگنورد زن ایرانی استقبال کرده و به گفته وی هیچ وقت با تبعیض و بی عدالتی در جریان مسابقات روبرو نشده است.

 

 

علی رغم ظهور ابتکاراتی همچون رونمایی از لباس های با پوشش اسلامی شرکت امریکایی نایک که بهار 2018 عرضه می شود، فرناز اسماعیل زاده تنها ورزشکار زنی نیست که با چنین مشکلاتی روبروست. البته نمی توان گفت این اقدام نایک تنها از روی حسن نیت بوده و برآورد شده حجم بازار پوشاک اسلامی تا سال 2020 به 5 تریلیون دلار برسد. کبری داغلی، قهرمان تکواندوکار 20 ساله ترکیه ای که با حجاب ورزش می کند بارها مورد انتقاد برخی قرار گرفته که چرا به عنوان یک زن ورزش رزمی انجام می دهد و از طرف دیگر مورد احترام بسیاری قرار گرفته چرا که اجازه نداده حجاب مانعی بر سر راهش باشد. وی در یک مصاحبه اظهار داشت در حالی که در تلاش است رسانه ها به موفقیتش به عنوان یک ورزشکار توجه کنند گله مند است که چرا به جای صحبت از موفقیتش از حجاب سرش صحبت می کنند.

الکس لوبن نویسنده این مقاله می گوید وقتی اولین بار از طریق اسکایپ با فرناز اسماعیل زاده در آگوست 2016 صحبت کرده در حال تمرینات سختی برای آمادگی بوده است.

او که  در جام جهانی ایتالیا مقام نوزدهم را به دست آورده بود در این مورد اظهار داشت که نتوانست به نتایج دلخواهش دست یابد. او مجبور شد به ایران بر گردد چون نتوانسته بود یک  حمایت چی پیدا کند.  او معمولا با یک حمایت چی تمرین می کند ولی سنگنوردان سرعتی معمولا باید دو حمایت چی داشته باشند. یا این که از دستگاه حمایت خودکار 2 هزار دلاری استفاده کنند که اسماعیل زاده نداشت. باشگاه وی در ایران این دستگاه را نداشت و وقتی تصمیم گرفت از یک رقابت صرف نظر کند و این دستگاه را بخرد متوجه شد به دلیل مقررات گمرکی بین ایران و امریکا نمی تواند آن را از امریکا به ایران وارد کند.

فرناز اسماعیل زاده عاشق رقابت و مسابقه دادن است چرا که اگر این چنین نبود نمی توانست نتیجه سخت کوشی ها و تمرینات مداومش  را ببیند. به عقیده وی وقتی تنها باشی نمی توانی به بهترین دست یابی. به نظر وی سنگنوردی سرعتی نیاز به تمرینات مشابه ای دارد که امکان رقابت در سایر شاخه های سنگنوردی را ایجاد می کند. در همه تمرینات تاکید اصلی بر قدرت و توانایی و چابکی فرد است. فرناز اسماعیل زاده در تمریناتش دو سرعت 100 متر را داشت که البته سنگنوردان شاخه سرطناب این کار را نمی کنند. او 6 روز در هفته تمرین داشت که اغلب در باشگاه محلی خودشان بود و یک روز را به ریکاوری فعال می پرداخت که شامل شنا، پیاده روی سبک و تمرینات کششی هم بود. تمرینات قدرتی صبح های او شامل پرس پا، بارفیکس، وزنه برداری و کار با هارتل و تمرینات قدرتی آویزان شدن از گیره بود. پس از آن به تمرینات ویژه چابکی می پرداخت شامل بالا رفتن سرعتی از نردبان و پله نوردی و پرش از مانع. وی می گوید برای صعود سرعتی سعی دارد تکنیکش را قوی تر کند و پس از آن بر تمرینان کاردیو و تمرینات مربوط به عضلات مرکزی بدن بپردازد. رژیم غذایی محدودی نیز دارد. روغن، چربی و نمک اضافه را کاملا حذف کرده است. در این راه مادرش به وی کمک می کند تا با خوردن غذاهای خانگی و سالم بدنش برای مسابقات همیشه آماده باشد.

وقتی که در مسابقات نیستید همانطور که بولدرینگ تمرین خوبی برای آمادگی جهت صعود ردپوینت ( نفطه قرمز)  بوده برای صعود سرعتی نیز تمرین خوبی به شمار می رود. قدرت کسب شده از این تمرینات خیلی کمک کننده است. وقتی اسماعیل زاده موفق نمی شود یک حمایت چی پیدا کند می توانید او را در تمرینات بولدرینگ پیدا کنید که در حال دست و پنجه نرم کردن با مسیر های تکنیکی و سخت است. او امیدوار است بتواند سفری به ایتالیا داشته باشد. در ساردینیا و فینال لیگور ایتالیا تجربه دیواره نوردی هایی داشته که در تضاد با صعود سرعتی 15 متر که به آن عادت کرده می باشد و چالش خوبی است. فرناز اسماعیل زاده صفحه اینستاگرامی با 11 هزار فالوئر دارد و معتقد است وقتی نا امید و تنها شده و با احساس نا امیدی از تلاش بیشتر و عصبانی از همه چیز وارد صفحه اینستاگرامش می شود و میبیند افراد زیادی از سراسر دنیا هستند که دوستش دارند و به او افتخار می کنند از آن ها انرژی و امید می گیرد.

فرناز اسماعیل زاده امیدوار است بتواند زمانی کتابی در مورد سنگنوردی بنویسد تا به گسترش این ورزش در ایران کمک کرده باشد. وی می گوید دنبال نوشتن کتابی است که همه جزییات سنگنوردی را برای سنگنوردان جوان تر توضیح دهد تا بتوانند از آن استفاده کنند. او خود را الگویی برای دختران ایرانی می بیند و در حال حاضر هم مربی گری را آغاز کرده است. دخترانی که زیر دست او در حال آموزشند موفقیت هایی هم داشته اند. صبا نورسینا، یک سنگنورد سرعتی 18 ساله از تهران موفق شده سپتامبر گذشته مدال برنز مسابقات جام جهانی رده سنی  جوانان را به خانه ببرد.

تعداد باشگاه های سنگنوردی در ایران رو به افزایش است و در این راستا توانایی های سنگنوردان جوان هم در حال رشد و پیشرفت است. به نظر این سنگنورد ایرانی، نسل های جوان تر می توانند با توجه به بهبود امکانات از پیشکسوت های این رشته سبقت گرفته رکورد های بهتری را کسب کنند. وی آینده این ورزش را در ایران خیلی روشن می بیند. در حال حاضر حدود 200 سنگنورد زن ایرانی هستند که در مسابقات ملی ایران به رقابت می پردازند.

فرناز اسماعیل زاده به عنوان یک الگوی ورزشی امیدوار است هیچ دختر ایرانی به دلیل نداشتن حامی مالی مشکلی برای رقابت در سطح بین المللی پیدا نکند. او می خواهد خود را به عنوان دختری قوی معرفی کند و نشان دهد مهم نیست کجا به دنیا می آیید بلکه انتخاب های شما هستند که زندگیتان را متفاوت می کنند.

فرناز اسماعیل زاده 13 سال است سنگنوردی می کند و ده سال گذشته به عنوان نماینده ایران در مسابقات حضور داشته است. در ادامه اشاره شده به موفقیت هایی که سال های اخیر کسب کرده است:

• 2013: مدال طلا مسابقات قهرمانی آسیا

• 2014: مدال نقره مسابقات قهرمانی آسیا

• 2015: مدال طلا مسابقات قهرمانی کانادا

• 2016: مدال نقره مسابقات قهرمانی کانادا

• دارنده رکورد سرعت ایران ( 9.40 ثانیه) برای 7 سال

• دارنده  4 مدال طلای رشته سرعت در مسابقات ملی سنگنوردی ایران ( 2011-2012-2014-2015)

 

مروری بر تاریخچه رشته سرعت در سنگنوردی

قدمت مسابقات سنگنوردی سرعت به  صورت سازمان یافته شاید به سال 1904 میلادی باز می گردد که ورزشکاران برای صعود از کوه واشنگتن در ایالت نیوهامشایر امریکا با ارتفاع 1916 متر به رقابت می پرداختند. در دوران پس از جنگ جهانی نیز سنگنوردان اهل شوروی در مسابقاتی که با حمایت مالی دولتی تشکیل شده بود شرکت نمودند که سنگنوردی سرعت نیز جزء آن بود. پس از آن نیز از سال های 1990- 1989، مسابقات البروس در کوه البروس روسیه ( با ارتفاع 5642 متر) شکل گرفت.

• 1989: اولین مسابقات جام جهانی فدراسیون سنگ نوردی و کوه نوردی در شاخه های سرعت و سرطناب در اروپا برگذار شد.

• 27 ژانویه 2007: فدراسیون بین المللی صعود های ورزشی ( IFSC)  در فرانکفورت آلمان تاسیس شد. در آن سال این فدراسیون استانداردهای صعود سرعتی را معرفی نمود. مقرراتی از جمله این که دیواره مسابقات سرعت باید 15 متر باشد، توسط تولید کننده های مورد تایید ساخته شده باشد، 5 درجه شیب داشته باشد  و از گیره ها و مسیر های استانداردی استفاه شود.

• 30 آوریل 2017: رکورد سرعت مردان را رضا علی پور در مسابقات جام جهانی نانجینگ چین با 5.49 ثانیه از آن خود کرد.

• 30 آوریل 2017: رکورد سرعت زنان را لولیا کاپلینا با 7.38 ثانیه در نانجینگ چین از آن خود نمود.

• 2020 : در المپیک توکیو در سال 2020 مسابقات سنگنوردی در رشته های سرعت، سرطناب و بولدرینگ برگذار خواهد شد.

 

https://www.climbing.com/people/a-portrait-in-speed-iranian-speed-climber-farnaz-esmaeilzadeh/

گزارش صعود دیواره‎های منطقه‎ی دولومیتی‎های ایتالیا

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

"محسن پورقاسم" سنگ‎نورد خوب کشورمان تابستان اخیر صعودهای موفقیت‎آمیزی بر روی دیواره‎های دولومیتی‎های ایتالیا داشت. از این رو مقرر است  وی گزارشی از این صعود ارائه نماید. علاقه‎مندان شنیدن این گزارش می‎توانند روز سه شنبه  23 آبان ماه از ساعت 18 در سرای محله داوودیه حضور یابند.

آدرس: میرداماد (شرق به غرب) نرسیده به بزرگراه مدرس خیابان البرز کوچه تابان شرقی پلاک 44 مراجعه نمایند.