«پیتون» ماری لمیده بر بیستون/ گزارش برنامه اولین صعود طبیعی مسیر پیتون

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

بخش اول : مقدمه

کوه نامه: صعود طبیعی مسیرهای دیواره ای همیشه از جذابیت زیادی برخوردار بوده و است؛ چرا که بر توانایی های انسان صحه می گذارد. صعود­هایی  بدون نیاز به پله رکاب، یومار و غیره... صعودهایی بر اساس توانایی های سر انگشتان  و زور بازو  و جدال تنگاتنگ با سنگ و صخره؛  تا انسان را به باور توانستن برساند. صعود هایی که جسارت را به چالش می کشد و گاه نفس را بر روی یک گیره برا ی حفظ تعادل حبس می کند و گاهی از شدت فشار یک صعود و کراکس چنان نعره می کشی که صدایت در سکوت زیبای کوهستان طنین می افکند.

 

 

 سرآخر!  چه لذتی دارد انگشت های مچاله شده و تپش قلب و نفس زدن و بعضا خونی که  بر سر انگشتان لخته شده است. این می شود که صعود های طبیعی امروزه در دنیای سنگ نوردی جایگاه ویژه ای پیدا کرده و همواره یکی از لذت بخش ترین انواع سنگ نوردی و یکی از دغدغه های ذهنی سنگ نوردان بوده و هست. مسیری که با ناز سرانگشت ها صعود می شود.

هیجان و آدرنالین  و لذت یک تجربه و چالشی سخت، شوری شیرین، سودایی یک سر برد- یک سر باخت و شاید هر دو سر برد- برد. ترسی زیاد اما دلنشین همه این ها دست به دست داد تا سنگ نوردانی را در گذر از مسیری که تاکنون به همت دستان و انگشتان به صورت طبیعی صعود نشده است به خود بخواند تا  تجربه ای کنند سخت! پیتون بسان ماری لمیده بر بیستون انتظار می کشد که در کشاکش این مبارزه نفس گیر یا بلعیده ی مار می شوی و یا پیروز این میدان! 

بخش دوم : معرفی مسیر

 مسیر پیتون تا امروز سنگین ترین مسیر دیواره ای ایران از نظر درجه سختی صعود طبیعی  بوده و مسیری دیگری که مشخصات این چنین را داشته باشد در ایران گشایش نشده است.

این مسیر در دیواره بیستون در منطقه «حصار حاج علی محمد» واقع شده و  شامل 11 طول طناب است که طول های 7 و 8 آن دارای درجه سختی  b5.13  و ارتفاع کل مسیر 320 متر است.

گشایش این مسیر توسط سنگ نورد فقید و خوش نام کرمانشاهی  زنده یاد «حسن جوادیان» و با همکاری عده ای از سنگ نوردان همشهری خود از سال 81 شروع و حدود 7 سال به طول انجامید.

بخش سوم : مشخصات فنی  مسیر

از خصوصیات این مسیر زیبا می توان به این نکته اشاره کرد که بعد از طول سوم امکان فرود وجود ندارد.علت این امر شیب منفی مسیر است که تا طول ده ادامه دارد.

تمام طول مسیر دارای میانی های ثابت رول بولت بوده.همچنین کارگاه های تمام مسیر از دو عدد رول بولت تشکیل شده است.

بخش چهارم : تاریخچه ای مختصر از تلاش های صورت گرفته بر روی مسیر

پیش از ما  چندین تیم دیگر روی این مسیر زیبا تلاش کرده بودند.خود مرحوم حسن جوادیان برای صعود طبیعی مسیر تلاش کرده بود.

اردوهای آمادگی تیم ترانگو بر روی این مسیر بود  که البته هدف آن بیشتر تمرکز روی کارهای تاکتیکی دیواره نوردی بود.

 «مسعود یاوری» ازدیگر  سنگ نوردان خوب کرمانشاهی به همراه «دنیل دولک» فرانسوی و همینطور «مجتبی خدایی» از تهران سنگ نوردانی دیگری بودند که برای صعود طبیعی این  مسیر تلاش کرده بودند.

 سال گذشته با حمایت  باشگاه دماوند به سرپرستی «کوروش نگهبان»، «سالار سالاری» و من(پیلارام)  تلاشی بر روی این مسیر انجام دادیم که متاسفانه به دلیل شرایط جوی نامناسب و بارندگی شدید و البته چند اشتباه تاکتیکی موفق به صعود نشده و از طول هفت مجبور به بازگشت شدیم. اما این صعود تجربه خوبی بود برای من که بتوانم برنامه ریزی دقیق و بهتری داشته باشم.

 

بخش پنجم :  آغاز برای دومین تلاش جهت صعود طبیعی

با استفاده از تجربیات آن برنامه و همچنین آشنایی بیشتر با دوستانی که در آن برنامه تیم پشتیبانی را تشکیل داده بوند و همفکری و برنامه ریزی دقیق و طراحی و اجرای برنامه های تمرینی برای تلاش بعدی روی این مسیر آماده شدیم.

تیم برای صعود سال 95 به شکل زیر بسته شد:

تیم صعود عبارت بود از: خسرو هاشم زاده، مجید سفاری و امین پیلارام

تیم پشتیبانی: امیرحسین دوست حقیقی و علیرضا سعادت

مدیر برنامه ریزی:  امیرحسین دوست حقیقی

سرپرست: امین پیلارام

تیم ما به مدت 3 ماه مشغول تمرین و اجرا در دیواره پل خواب بود.حدود 2 ماه مانده به اجرای برنامه تمام تمرینات با شب مانی در پرتالج و روی دیواره  بود.سعی می شد در برنامه های تمرینی حتی المقدور تمام شرایط با شرایط مسیر پیتون شبیه سازی شود.از تغذیه تا وزن کیسه بارها و تعداد صعود ها در هر روز تمرین.

  یکی از مواردی که باید توسط امیرحسین به عنوان مدیر برنامه هماهنگ می شد،حضور و کمک چند باربر در منطقه جهت انتقال بارها تا پای مسیر بود. حجم بار ما به دلیل همراه داشتن طناب های ثابت و میزان زیادی آب آشامیدنی و دو عدد پرتالج بسیار سنگین بود. به طور معمول مسیر پیاده روی تا حصار حاج علی محمد حدود یک ساعت و نیم در شیب زیاد است که گاهی در مسیر دست به سنگ هم می شدیم. حضور افراد محلی در کمک به انتقال بار ها بسیار حیاتی است چرا که در جلوگیری از خستگی و اتلاف انرژی تیم صعود موثر است.

 

تفاوت اصلی در ترکیب تیم جدید حضور دو نفر صعود کننده طبیعی در تیم  بود که روی تاکتیک و برنامه صعود تاثیر گذار می توانست باشد.در تیم سال 94 من(امین) صعود کننده طبیعی بودم و کوروش نگهبان وظیفه «فالووینگ» و همچنین بارکشی روی دیواره را به عهده داشت و کار عکاسی و فیلم برداری بر عهده سالار سالاری بود.

با توجه به درجه سختی مسیر و آشنایی و شناخت من از خسرو هاشم زاده و توانایی بالای او تصمیم گرفتم که از او در  ترکیب تیم صعود استفاده کنم .بالتبع این تصمیم درصد موفقیت برنامه را تا حد زیادی بالا می برد.

تاکتیک صعود ما صعود کپسوله بود به این معنی که در روز اول 6 طول مسیر صعود شود و در ابتدای طول 7 که اولین 5.13 مسیر است کمپ خود را بر پا کنیم.

برنامه ما شامل 4 روز تلاش و  3 شب مانی روی دیواره بود. قرار بر این شد که  در روز نخست صعود ضربدری 6 طول اول ، روز دوم تلاش و صعود طول 7،روز سوم تلاش و صعود طول 8 و ادامه مسیر تا انتها و باز گشت به کمپ طول 6 و روز 4 جمع آوری و پاکسازی مسیر و فرود از دیواره باشد.

به دلیل قرار گرفتن مسیر در شیب منفی شدید بعد از طول 3،تصمیم گرفتیم از این طول به بعد مسیر را ثابت گذاری کنیم.

علت این تصمیم دو نکته بود:

نخست اینکه مسیری که جهت فرود استفاده می شود در یک دهلیز ریزشی قرار دارد که با توجه به حجم زیاد بار ما شامل دو عدد پرتالج و دو کیسه بار 70 لیتری که شامل آب و غذا و وسایل شب­ مانی برای 3 نفر بود و مجموعا حدود 100 کیلوگرم وزن داشت،فرود از آن می توانست خطر ساز باشد.دوم اینکه  با این روش دیگر نیازی به بالاکشی بارها تا طول 11 نبود،بلکه بارها را 6 طول بالا میکشیدیم و در پایان هم 6 طول فرود می آمدیم که 3 طول آن ثابت­ گذاری بود و احتیاج به پاکسازی داشت.

 

 

بخش ششم : نحوه ی صعود

من(امین) و خسرو در روز اول 6 طول اول مسیر را بصورت ضربدری صعود کردیم.تمامی بارها به 2 کیسه بار تقسیم شدند. کیسه بار تیم سرطناب، کیسه بار سبک تری نسبت به کیسه بار نفر سوم است؛ که یک پرتالج نیز به آن متصل است.نفر سرطناب بعد از رسیدن به کارگاه حمایت نفر دوم را که او  هم طبیعی صعود می کند انجام می دهد.نفر دوم دو رشته طناب با خود حمل می کند.یکی طناب کیسه بار سبک و دیگری طناب ثابت که برای یومار زدن مجید به عنوان نفر سوم استفاده می شد.در صورت نیاز طناب ثابت توسط نفر دوم در میانی ها «ریبل ای» می شود تا از آسیب دیدن آن در حین یومار زدن نفر سوم جلوگیری شود.

پس از رسیدن نفر دوم به کارگاه  در حالی که او آماده صعود طول بعد می شود نفر اول بالا کشی کیسه بار سبک را آغاز می کند.به انتهای کیسه بار سبک طناب کیسه بار سنگین تر متصل است که بالا کشیدن آن به عهده مجید است.بعد از بالا کشیدن کیسه بار سبک طناب کیسه بار سنگین در کارگاه ثابت می شود.سپس نفر سوم کیسه بار سنگین را از کارگاه پایین آزاد کرده و شروع به یومار زدن می کند و در این حین صعود طول بعدی  مسیر آغاز می شود.با رسیدن مجید به کارگاه و بالا کشیدن کیسه بار سنگین طناب ثابت طول بعد از کیسه بار خارج و به نفر دوم متصل می شود و او صعود و نصب ثابت را آغاز می کند.

بخش هفتم : روز شمار برنامه

چهارشنبه 5 خرداد:

ساعت 7 صبح به سمت کرمانشاه حرکت کردیم و ساعت 13:30 به  بیستون رسیدیم.بعد از صرف نهار به سمت خانه ای که هماهنگ شده بود رفتیم.بعد از استراحت شروع به آماده سازی بارها جهت انتقال آنها در روز بعد و همچنین شارژ مجدد تمام باطریها کردیم.

پنجشنبه 6 خرداد:

حرکت به سمت حصار حاج علی محمد و انتقال بار ها و برپایی چادر جهت کمپ پای دیواره.

جمعه 7 خرداد:

بعد از صرف صبحانه مشغول چیدن کیسه بارها و منظم کردن وسایل شدیم.این کار 2 ساعت زمان برد.ساعت 9 صبح صعود آغاز شد،طول اول مسیری با درجه c5.10 است.نکته عجیب این طول تعداد کم میانی ها و فاصله  10 تا 12 متری آن ها از هم است.ت مام 36 متر این مسیر فقط  4 عدد میانی دارد. می توان جهت ایمنی بیشتر چند عدد ابزار سایز متوسط و ریز همراه داشت،اما تیم ما به علت حجم زیاد بار از این امر صرف نظر کرد.طول دوم را خسرو صعود کرد و طول سوم را من؛ بعد از بالا کشیدن کیسه بارها و رسیدن مجید به کارگاه سوم،خسرو آماده صعود طول 4 شد که یکی از زیبا ترین طول های مسیر با درجه d5.12 است.چند حرکت تراورسی و شیب منفی آن زیبایی خاصی به این طول داده است.

بعد از صعود طول های 5 و 6 به ابتدای طول 7 رسیدیم. کارگاه طول 6 بر روی کارگاه نسبتا بزرگی قرار دارد که امکان خوابیدن 2 نفر بر روی آن وجود دارد. طبق برنامه شروع به برپایی پرتالج ها کردیم.در برنامه گذشته جهت نصب پرتالج دوم در منتها الیه سمت چپ طاقچه یک عدد رول کوبیدم که با استفاده از آن امکان نصب دو عدد پرتالج کنار هم وجود داشت. ساعت 9 شب کمپ ما روی دیواره برپا شد.بعد از صرف شام و اندکی مرتب کردن وسایل استراحت کردیم.

شنبه 8 خرداد:

بعد از صبحانه منتظر ماندیم تا از شدت آفتاب کاسته شود. حدود ساعت 13 مسیر در سایه قرار گرفت.خسرو صعود را آغاز کرد. در تلاش اول مشغول نصب کوییک ها و در آوردن حرکتهای مسیر شد.متراژ این طول 30 متر است و با استفاده از طناب 60 متری این امکان وجود دارد که نفر با همان طناب تا پرتالج ها فرود داده شود.بعد از خسرو قاعدتا نوبت من بود تا آماده صعود شوم،اما سر درد شدید که از صبح همراه من بود اجازه این کار را نمی داد.بعد از استراحت خسرو آماده تلاش دوم روی مسیر شد.صعود زیبا و بدون اشتباه او بسیار دیدنی بود. متاسفانه در حرکت آخر و زیر کارگاه پاندول شد.مجددا به پرتالج برگشت تا بعد از استراحت دوباره صعود کند. شک نداشتم که این بار موفق می شود.ساعت نزدیک 5 بعد از ظهر بود و من هنوز با سردرد خودم درگیر بودم. متاسفانه قرص مسکن که پیش بینی شده بود در چادرهای پای دیواره جا مانده بود.ت صمیم گرفتم فرود بروم و آن ها را بیاورم،در این حین خسرو هم استراحت کرد. باد شدید هم در منطقه می وزید به شکلی که چادرهای تیم پشتیبانی را جابجا می کرد.

بعد از رسیدن به زمین و حدود نیم ساعت استراحت آماده یومار زدن شدم،مجید هم که بعد از من فرود آمده بود تا چند بطری آب با خود بیاورد همراه من شروع به صعود کرد.حدود ساعت 7:45 به پرتالج رسیدیم.بعد از کمی استراحت آماده صعود شدم. هد لامپ هم با خود بردم.مشغول تک حرکت های مسیر  بودم که هوا دیگر تاریک شده بود. بعد از فرود من خسرو آماده صعود شد،هوا کاملا تاریک بود و صعود شبانه ای بسیار لذت بخش.با یک صعود زیبا و هوشمندانه خسرو موفق شد مسیر را تاپ کند. او درجه این طول مسیر را b5.13 تعیین کرد.این صعود روحیه همه اعضای تیم را بالا برد.

یکشنبه 9 خرداد:

بعد از صبحانه من آماده صعود شدم. آفتاب مستقیم روی مسیر می تابید و هوا به شدت گرم بود ولی بدلیل کمبود وقت نمی توانستیم صبر کنیم تا مسیر سایه شود.تصمیم بر این بود که وقتی دیواره را سایه گرفت به سمت طول 8 و سپس تا انتهای دیواره صعود  و مجددا تا محل پرتالج ها فرود بیاییم. به هر حال مشغول صعود شدم،مسیر بسیار زیبا و تکنیکی و بلند بود.تا ساعت 13 موفق شدم 3 بار روی مسیر تلاش کنم که متاسفانه در تلاش آخر در یک نقطه از دیواره جدا و پاندول شدم. دیگر زمان برای تلاش مجدد نداشتیم.

 در نوبت بعدی طول 8 را خسرو آغاز کرد،حرکات بولدری و سنگین. بعد از خسرو من هم تلاشم را آغاز کردم.طول این قسمت از مسیر 15 متر است و درجه ای که برای آن در نظر گرفته بودند cd5.13  بود. در 3 نقطه از این طول، گیره هایی تراشیده شده است اما اصلا به گونه ای نیست که بتوان روی آنها استراحت کرد.بعد از اینکه با حرکت های مسیر آشنا شدیم،خسرو برای صعود آماده شد. او در تلاش دوم موفق شد مسیر را تاپ کند و درجه این طول را هم b5.13 تعیین کرد.حالا دیگر مطمئن بودیم که می توانیم کار را به اتمام برسانیم. بعد از ثابت کردن طناب و بالا کشیدن کیسه بار صعود طول 9 را آغاز کردیم.درجه آن a  5.12 و طولش 22 متر است.از نظر بافت سنگ این طول نسبت دیگر بخش های مسیر بسیار تیز و زبر است. مجددا بعد از بالا کشیدن کیسه بار و ثابت کردن طناب، طول 10 را شروع کردیم.

درجه این طول b5.10 و متراژ آن 40 متر است.تعداد میانی های این طول 3 عدد  که با توجه به ریزشی بودن آن می توانست خطرناک باشد.با توجه به عوارض طبیعی دیواره از بالا کشیدن کیسه بار صرف نظر کردیم و آن را در طول 9 گذاشتیم و فقط یک رشته طناب جهت فرود با خود برداشتیم.بعد از کمی استراحت خسرو آماده صعود طول 11 مسیر شد.یک کتیبه با گیره های ناخنی و بعضا ریزشی که در میانه مسیر از یک کلاهک گذشته و به بالای دیواره می رسد. بعد از 2 تلاش خسرو موفق شد در تلاش سوم مسیر را تاپ کند.

(من)با توجه به تاریکی هوا و فرود روی طناب های ثابت و نیاز به پاکسازی مسیر،تصمیم گرفتم که از صعود این طول صرف نظر کنم.مشغول فرود می شویم.حدود ساعت 10:15 به پرتالج و پیش مجید می رسیم. احساس شادی زیاد از صعود و موفقیت همراه با خستگی زیاد باعث می شود که شام بسیار خوشمزه و دلچسب باشد.

دوشنبه 10 خرداد:

حدود ساعت 10 و بعد از جمع آوری وسایل و چیدن آن ها در کیسه بار ها و جمع آوری پرتالج ها آماده فرود و پاکسازی مسیر شدیم.ساعت 2 به پای دیواره رسیدیم و بعد از نهار و جمع آوری وسایل آماده پایین رفتن شدیم.با کمک 3 نفر از دوستان محلی در انتقال بار ها  به پایین حرکت  و ساعت 18:30 به اتومبیل رسیدیم. و پایانی برای شروعی دیگر!

بخش هشتم :تدارکات

مواد خوراکی مورد استفاده در برنامه:

1.آجیل یک کیلو و نیم

2.میوه خشک یک کیلو ونیم

3.اسنیکرز 12 عدد

4.پروتئین بار 12 عدد

5.کلیف بار 24 عدد

6.نان تست 1 بسته

7.پنیر 1 بسته

8.عسل یک شیشه

9.کره بادام زمینی یک بسته

10.بیسکوییت ساقه طلایی 3 بسته

11.پاستیل 3 بسته

12.نودل 3 بسته

13.چای،قهوه

14.غذای کنسروی15 عدد

15.آب بزرگ 14 عدد

16.آدامس یک بسته

17.نوشابه کوچک 3 بطری

 بخش نهم :فهرست لوازم  فنی مورد استفاده

1.طناب صعود 60 متری یک رشته

2.طناب صعود جایگزین(در صورت آسیب دیدن طناب اصلی)60 متری رشته

3.طناب استاتیک 9 میلیمتر(ثابت و بارکشی)8 رشته

4.کارابین پیچ 30 عدد

5.کوییک دراو 30 عدد

6.کارابین ساده 10 عدد

7.تسمه 60 سانت 5 عدد

8.تسمه 120 سانت 5 عدد

9.سفره هارنس 3 عدد

10.یومار 6 عدد

11.کیسه بار 70 لیتر 2 عدد

12.سوئیول 2 عدد

13.مینی ترکشن 2 عدد

14.قرقره پروسیک 4 عدد

15.پروسیک کوتاه 2 عدد

16.پروسیک بلند 4 عدد

17.گری گری 4 عدد

18.رول و صفحه 2 عدد

19.چکش 1 عدد

20.آچار 12

21.دریل

22.مته 2 عدد

23.هلمت

24.پله رکاب 2 عدد

25.هوک تالون 2 عدد

26.کیت کمکهای اولیه

27.هد لامپ 4 عدد

28.باطری اضافه هد لامپ

29.چسب زینک

30.کرم کلایمب آن

31.چراغ خوراک پزی

32.کپسول گاز

33.پرتالج و چادر

34.باطری سولار

35.طنابچه فالووینگ10 متری

 

مسلما اجرای این برنامه بدون حضور هر یک از اعضای تیم امکان پذیر نبود.تشکر ویژه از علیرضا سعادت و امیرحسین دوست حقیقی که در زمینه فیلمبرداری و پشتیبانی زحمات زیادی کشیدند.

بخش دهم : معرفی نفرات تیم و رزومه ورزشی آنها

امیر حسین دوست حقیقی:مدیر برنامه

 

 

 

متولد سال ١٣٥٥

تحصيلات : ليسانس مترجمى زبان آلمانى فوق ليسانس مديريت ورزشى.

از شش سالگى در رشته هاى شنا ، پينگ پنگ، بسكتبال، واليبال، كوهنوردى، بدمينتون ، پينت بال ، اسنوكر ، موج سوارى  و ترامپولينگ فعاليت داشته كه  در سطوح استانى، كشورى و آسيايى  و اروپايى موفق به كسب مدال و  عناوين مختلف شده. وی سنگ نوردى و دوچرخه سوارى كوهستان را از دوسال پيش آغاز کرده است.

 

مجید سفاری:عضو تیم صعود

 

متولد ٥١

متأهل داراي ٢ فرزند

او بيش از ٢٠ سال است  كوه نوردي و دوچرخه سواري حرفه ای می کند و 5 سال است که به ورزش سنگ نوردی روی آورده است  مجید در حال حاضر مربي درجه ٣ سنگنوردي طبيعت است.

 

علیرضا سعادت :پشتیبان

 

متولد سال 1347 عضو باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند.کوه نوردی را از سال 1384 و سنگ نوردی را از سال 1385 آغاز کرده است .وی مربی دوچرخه سواری در رشته کوهستان  بوده و همچنین  دوره های پایه امداد ونجات هلال احمر را در سال 85 و امداد و نجات سنگ نوردی را در سال 94 طی کرده است. او  هم اکنون دونده ماراتن و آلترا ماراتن است.

 

خسرو هاشم زاده:تیم صعود

 

خسرو هاشم زاده متولد 1370 شهرستان نیشابور، لیسانس برق قدرت و از سال ۸۲ سنگنوردی می کند واز سال ۸۴ تا به حال بیش از ۲۰ مقام کشوری دارد

در  سال ۸۶ به عضویت  تیم ملی سنگ نوردی در می آید. وی دارنده  عناوین و مدال های قهرمانی چون: مدال برنز جوانان آسیا ۲۰۰۹ قزاقستان و مقام سوم کاپ آزاد هند ۲۰۱۶ با سابقه چندین سال سابقه حضور در مسابقات آسیایی و جهانی است. نامبرده از سال 92 مربی سنگ نوردی است.

 

امین پیلارام: سرپرست و عضو تیم صعود

 

متولد 1361

پانزده سال سابقه سنگنوردی

مربی درجه 3 صعودهای ورزشی

مربی درجه3 سنگنوردی

گشایش کننده  25 مسیر در دیواره های گرمابدشت،پل خواب،برغان،دیلمان...

 

 

 

 

 

 

 

گزارش: امین پیلارام

مقدمه و تنظیم گزارش: فرشید داوودی

 

 

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

نظرات  

+4 #7 حسن ذوالمجد 1395-05-20 16:48
سلام لذت بردم و بهترین تقدیر ها پیش رویتان سلامت و تن درست باشید و تبریک به شمایی که هم فکر و هم دل و هم گام شدین
+2 #6 امید قدیم 1395-04-24 12:49
تبریک فراوان به اعضای تیم عالی بود.
+2 #5 حمید شفقی 1395-04-23 10:09
خسته نباشید میگم به همه نفرات تیم ، من شاهد تمرینات منظم این بچه ها بودم و اعتقاد دارم که به هر کار سرسختانه و با برنامه ریزی باید یک دست مریزاد حسابی گفت .
+2 #4 حمید شفقی 1395-04-23 10:08
خسته نباشید میگم به همه اعضای تیم . من شاهد تمرینات این بچه ها بودم و به هر کار برنامه ریزی شده و با تمرینات منظم باید دست مریزاد گفت .
+2 #3 اسماعیلی حسن 1395-04-23 09:35
دروود بر شما. تبریک و خسته نباشی .تندرست و سلامت باشین.همواره صعودهوی سیف داشته باشین.صعود برای پالایش.فرود برای خدمت.20
+3 #2 نسیم عشقی 1395-04-23 07:32
تبریک فراوان. (Y)
+3 #1 محمد جلالي 1395-04-21 17:44
آفرين خدا قوت.