برگی از تاریخ / گفتگوی اختصاصی با رینولد مسنر

نوشته شده توسط : بهرام پورعلی بابا | تاریخ ارسال مطلب : .

حوالی ساعت دو بعد از ظهر روز دوم فروردین امسال (۱۳۷۵)، به همراه دو تن از دوستان ایرانی وارد محدوده ارتفاعات کوهستانی و جنگلی می شویم که به مرزهای جغرافیایی دو کشور ایتالبا و اتریش منتھی می شود،


تا قیل از جنگ جهانی دوم محدوده مورد نظر متعلق به کشور اتریشی بوده است، که بعد از جنگ ضمیمه خاک ایتالیا میگردد. مردم این منطقه، اتریشی الاصلهایی هستند، که زبان آلمانی زبان مادری آنان است و در حال حاضر به زبان ایتالیابی هم تکلم می کنند. بر اساس ارتباطات و هماهنگیهای قبلی که از ایران با آقای رینولد مسنر داشته ابم، قرار است ساعت سه بعد از ظهر با ایشان ملاقات و مصاحبه ای داشته باشیم. کوهنورد برجسته ای که طی سه دهه اخیر با نشان دادن استعدادها، تواناییهای خارق العاده و خصوصیات خوب اخلاقی خوبشی مهمترین اخبار جهان کوهنوردی را به خود اختصاصی دادہ است.


این منطقه کوهستانی با مرکزیت شهری به نام مران، شباهت زیادی به منطقه کلاردشت در دامنه های زیبای مناطق کوهستانی تخت سلیمان و علم کوه خودمان دارد و اکثر سکنه بومی ان به پرورش انگور و سیب مشغول می باشند. از محدوده مرکزی شهر مران وارد جاده ای باریکتر می شویم، که در جنوب منطقه کوهستانی تیرول قرار دارد، با گذر از این ناحیه و دیدن مناظر زیبا و آرام آن، بی اختیار به یاد سفر دو سال قبیل خود به انگلستان برای ملاقات با آقای کریس بانینگتون - در شمال این کشور - میافتم، اتفاق مشابه عجیبی است. مناظر زیبای طبیعی و دور افتادگی مکان اقامت این انسانهای استشنایی با وجود زندگی در تمدن غربی و شهرت فراوان آنان، گویا با زندگی صنعتی و شهرنشینی کشورشان بیگانه است و علاقه و احترام به طبیعت مانند گلبول سومی در رگهای آنان جاری می باشد و گویا جداشدن از آن به مشابه جداشدن از حیات و زندگی آنان می باشد. در افکار خود غوطه ور هستم، که اتومبیل حامل دوستان ایرانی ما توقف می گند. در سمت راست ما مجددا جاده ای باریکتر که با شیب تندی در دلی یک صخرہ سنگی پیش رفته است نمودار می شود. با تلفن دستی داخل ماشین با منشی آقای مسنر تماسی می گیریم و ایشان ضمن تایید مسیر به ما نشانی یک قلعه قدیمی برفراز تپه ای را می دهد، که می بایستی یک اتومبیل سبز رنگ در نزدیکی آن پارک شده باشد. وارد جاده می شویم و کمی جلوتر، بین ما این صحبت پیش می آید، که اگر یک اتومبیل از رو به رو بیاید، چگونه میتوانیم از کنار یکدیگر بگذریم "چند دقیقه بعد به نشانی داده شده می رسدم، در حالی که جاده همچنان با پیچ وخمهای تند خود دورتر از ما پنهان می شود. در فاصله یکصدمتری ما قلعه ای که از ظواهر آن می توان به راحتی به تاریخی بودن آن پی برد، قرار دارد و در ورودی آن نیز کاملا ہاز است با نگاههای مملو از کنجکاوی مسیر را طی می کنیم، در محل ورودی قلعه با یک گروه هفت نفره، فیلمبردار یکی از شبکه های تلویزیونی آلمان برخورد می کنیم. آنها برای تهیه یک گزارش تصوبری از این قلعه و دیدار با آقای مسنر آمده بودند و در حال خروج از قلعه بودند. از دیدن ما و اینکه از ایران و از یک نشریه اختصاصی کوه برای مصاحبه آمده بودیم بسیار متعجب شده بودند و این تعجب زمانی بیشتر گردید، که متوجه می شدند، بیش از یک میلیون کیلومتر مربع از جفرافیای طبیعی ایران را نواحی کوهستانی تشکیل می دهد....


سئوال: با جغرافیای طبیعی ایران تاحدودی آشنایی پیدا کرده اید. جاذبه های طبیعی ایران را برای کوهنوردی و دیدار چگونه می بینید؟

مسنر: من میدانم که شما دارای ارتفاعات کوهستانی فراوان و جاذبه های طبیعی واقعا زیبایی مثل دماوند و علم کوه هستید و امکانات طبیعی خوبی برای صخره نوردی، کوهنوردی و اسکی در اختیار دارید ولی نمیدانم آیا کوهنوردان ایرانی به خارج از ایران هم می روند یا نه؟

سئوال: ما در ایران علاقمندان فراوانی داریم، که به ورزش کوهنوردی به صورت عمومی میپردازند و به طور مثال، در تهران شاهد حضور متوسط یکصدهزار نفر در طول هر هفته بر روی ارتفاعات شمالی این شهر هستیم. در بخش تخصصی، علاقه فراوانی برای صعود به قلل کشورهای دیگر وجود دارد. برای مثال تاکنون کوهنوردان ایرانی تعدادی از قلل آلپ، همیالا و کلیمانجارو را صعود نموده اند، ولی در حال حاضر مشکلات اقتصادی به آنها اجازه یک فعالیت مناسب کوهنوردی در خارج از کشور را نمی دهد.

 

متن کامل این مصاحبه زیبا را می توانید در شماره 2و3  فصلنامه کوه مطالعه نمایید.

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی