بازگشایی جعبه سیاه اشترانکوه

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

صبح جمعه 17 آذرماه بود که خبر گرفتار شدن 14 کوهنورد مشهدی به همراه یک کوهنورد الیگودرزی در ارتفاعات "کول جنون" اشترانکوه لرستان در برف و بهمن روی خروجی رسانه‌ها قرار گرفت.

به گزارش روزنامه خراسان، 14 کوهنورد مشهدی به نام های مرتضی غلامپور، ناصر اکبری،محسن اشرفی، علیرضا عاملی ،امیر تقی زاده، محمود فرنوش فر، سروش قادری،سید رضا وحیدی،سیدعلی حسینی، علی قاسم زاده،مجید زاده تراب ،حسن موسوی، مهشید جان محمدی،اکرم حقانی به همراه امان ا... جوکار (راهنمای الیگودرزی تیم )، صبح پنج شنبه (16آذرماه) قصد صعود به قله "کول جنون" سه هزار و 830 متری را داشتند که در طول مسیر سه نفر به نام های امیر تقی زاده، حسن موسوی و سروش قادری به صعود ادامه ندادند و در پناهگاه ماندند و بقیه به این قله صعود کردند.اما متاسفانه در مسیر برگشت، با ریزش بهمن دچار حادثه شدند که محسن اشرفی،سید رضا وحیدی و محمود فرنوش فر نجات پیدا کردند،علیرضا عاملی دچار سرما زدگی شد و 9 نفر دیگر نیز زیر بهمن گرفتار شدند.

اکنون55 روز از این حادثه تلخ می گذرد  و با فروکش کردن برخوردهای شتاب زده و احساسی ، برآن شدیم ضمن بازخوانی ماجرا، دلایل وقوع این حادثه را به صورت رسمی در میزگردی پیگیری کنیم. در این ماجرای تلخ، موضوعاتی همچون اشتباه در برآورد زمانی، انحراف از مسیر اصلی و اولیه، توجه نکردن به هشدارهای هواشناسی درباره افت دما و موارد دیگری مطرح شد که روزنامه خراسان در این زمینه میزگردی با حضور احمد زحمتکش (رئیس هیئت کوهنوردی خراسان رضوی)مجید مذهبی( سخنگوی ستاد پیگیری حادثه اشترانکوه و مسئول ایمنی،جست وجو و نجات هیئت کوهنوردی استان )سعیده وفائیان( نایب رئیس هیئت ) وجواد نوروزی ملقب به پلنگ برفی  برگزار کرد و همچنین به صورت تلفنی نیز با مدیر کل هواشناسی و مدیر کل بحران استان لرستان گفت وگویی انجام شد که تقدیم علاقه مندان می شود.
 
*در زمان حادثه اعلام شد که کوهنوردان خراسانی بدون هماهنگی وارد لرستان شده و مجوز هم نداشته اند. آیا تیم های کوهنوردی برای صعود به قله های داخل کشور نیاز به مجوز دارند؟
 
زحمتکش: تمام باشگاه های کوهنوردی دارای مجوز رسمی از اداره کل ورزش و جوانان و تاییدیه هیئت کوهنوردی استان مربوط هستند. از نظر قانون اگر تیم باشگاهی قصد صعود به یکی از قلل داخل کشور را داشته باشد،نیازی به دریافت مجوز از استان محل اعزام یا استان محل صعود ندارد.باشگاه ها با همان مجوز اولیه (پروانه فعالیت) و با مسئولیت خود می‌توانند تیم هایی را برای صعود به دیگر استان ها اعزام کنند و نظارت کامل بر روند کار کوهنوردان بر عهده خود باشگاه است.اما کوهنوردان برای صعود های برون مرزی حتما به مجوز از مراجع مربوط نیاز دارند.باشگاه های کوهنوردی "آزادگان" و "پلنگ برفی" نیز برای صعود به قله "کول جنون" اشترانکوه مجوز رسمی داشتند و الزامات اداری،معرفی سرپرست و کادر فنی ،پوشش بیمه ای مناسب و دیگر موارد لازم را رعایت کرده بودند.اما این که خود باشگاه ها تا چه میزان بر عملکرد گروه اعزامی به ارتفاعات اشترانکوه، نظارت کامل و دقیق داشتند، بعدها در کمیسیون های تخصصی زیر نظر فدراسیون کوهنوردی بررسی و مشخص می شود.
 
*آیا پوشش بیمه برای تمام کوهنوردان اعزامی رعایت شده بود و هیچ مشکلی در این زمینه وجود نداشت؟
 
زحمتکش: فدراسیون کوهنوردی با بیمه "آسیا" تفاهم نامه ای منعقد کرده که بر اساس آن تمام باشگاه ها ملزم به ارائه پوشش بیمه ای برای کوهنوردان زیرمجموعه خود هستند.در این بین باشگاه "آزادگان" و "پلنگ برفی"مشهد نیز تمام روال اداری پوشش بیمه ای را انجام دادند.اما درباره سقف پوشش بیمه ای و دیگر مسائل اطلاع دقیقی نداریم. هم اکنون نماینده بیمه آسیا پیگیر موضوع است و هنوز گزارشی در این زمینه ارائه  نکرده است.
 
* در جریان حادثه اشترانکوه، ابهاماتی درباره سطح توانایی افراد مطرح و گفته شده برخی از کوهنوردان توانایی لازم را برای صعود به این قله سخت نداشتند...
 
نوروزی: قله "کل جنون" جزو قله های فنی در داخل کشور است و کوهنوردان با تجربه به راحتی می توانند به این قله صعود کنند.اما نمی شود به این بحث اعتنا کرد که برخی از کوهنوردان حادثه دیده، توانایی لازم را برای صعود به این قله نداشتند.هر چند که توانایی کوهنوردان با یکدیگر متفاوت بود. به عنوان مثال، مرتضی غلامپور و ناصر اکبری جزو بهترین های کوهنوردی استان و کشور بودند و صعود هایی به قله های بالای هفت هزار متر هم داشتند. بنابراین بین کوهنوردان حادثه دیده،از نظر توانایی فردی تفاوت هایی وجود داشت اما همه جزو کوهنوردان فنی استان بودند ، حتی به قله هم صعود کردند و اگر توانایی لازم را نداشتند نمی توانستند قله را فتح کنند.حتی در برگشت هم به خوبی فرود آمدند ،اما متاسفانه دچار حادثه شدند.
 
مذهبی: ممکن است سطح افراد کوهنورد از نظر فنی برابر باشد،اما از نظر قدرت تنفسی در ارتفاعات برابر نباشد.به عنوان مثال، شاید فردی در ارتفاع هفت هزار متری دچار مشکل تنفسی شود و در مقابل، فردی دیگر با مشکلی رو به رو نشود و به راحتی هم به قله صعود کند. در مجموع تیم کوهنوردی خراسان رضوی به راحتی به قله صعود کرد و مشکلی از نظر فنی و تنفسی نداشت.
 
*گفته می شود قله "کل جنون" نسبت به دیگر قله های کشور، خسارت زیادی به کوهنوردان وارد می کند؟
 
نوروزی: نه ،این مسئله صحت ندارد. قله "کل جنون" نسبت به دیگر قله ها زیاد کشته نداشته است.در قله "علم کوه" به طور میانگین سالانه سه کشته داریم.حتی در قله "توچال تهران" هم کشته های زیادی داریم که هر کدام از این حادثه ها دلایل خاص خودش را دارد.
 
*یکی از موضوعاتی که در این حادثه با انتقادات زیادی همراه بود، بحث اخطار هواشناسی استان لرستان و بی توجهی کوهنوردان به این اخطار بوده است...
 
مذهبی: کوهنوردان حتما قبل از صعود وضعیت هواشناسی را بررسی و در برنامه خود لحاظ می کنند.از طرفی، بعضی مواقع تغییرات آب و هوایی فرصتی برای کوهنوردان است تا بتوانند در شرایط غیرعادی هم صعود کنند و برای صعودهای برون مرزی آماده تر باشند.اگر هواشناسی استان لرستان هم اخطاری داده ، برای عموم بوده.چرا که اگر اخطار هواشناسی برای کوهنوردان باشد،از طریق فدراسیون کوهنوردی حتما اعلام می شود.البته همان طور که گفتم حتما کوهنوردان از قبل خودشان شرایط آب و هوایی را لحاظ می کنند.
 
*یکی از انتقادهایی که وارد شد،طولانی شدن زمان صعود کوهنوردان بودآیا این مسئله صحت دارد؟
 
مذهبی: این تیم کوهنوردی، کار فنی خود را به خوبی انجام داد اما در محاسبات مربوط به زمان و برخی موضوعات هواشناسی دچار مشکل شد. اشتباهات فردی وجود نداشت و تصور اعضای تیم این بود که جمعه هوا نامساعد می شود و باید پنج شنبه صعود را انجام دهند.البته ما روز جمعه کار امداد و نجات را انجام دادیم و شرایط آب و هوایی در منطقه کاملا خوب بود!
 
وقوع بهمن به چه صورت بود که کوهنوردان نتوانستند خودشان را نجات دهند؟
 
نوروزی: وقتی پیکر کوهنوردان فقید را پیدا کردیم،بر اساس حالت هایشان مشخص بود که نتوانسته اند کوچک ترین حرکتی انجام دهند.یعنی در عرض چند ثانیه خشک شده بودند.وقتی به پیکر "ناصر اکبری" رسیدیم،حالت بدنش طوری بود که نشان می داد در حال خارج شدن از دره بوده است.این کوهنوردان با "بهمن پودری" رو به رو شده بودند که جزو بدترین بهمن هاست.پیکر همه کوهنوردان را در فاصله نیم متری از یکدیگر پیدا کردیم.فقط پیکر "سید علی حسینی" را که امدادگر گروه بود و با فاصله از دیگر کوهنوردان حرکت می کرد در مکان دورتری پیدا کردیم.
 
زحمتکش: دره های "پیر برف" و "دایی" در ارتفاعات اشترانکوه جزو دره های "بهمن گیر" نیستند. حتی "امان ا... جوکار" که این منطقه را کاملا می‌شناخت،در "دره دایی" وسایل فنی را از خود جدا کرده بود و این نشان می‌دهد که ظاهرا آن ها خطری را متوجه خود نمی دیدند.چراکه اگر کوهنوردی احتمال کمترین خطر را بدهد،هیچ گاه وسایل فنی را از خودش جدا نمی کند.اکنون نمی توانیم بگوییم هدایت تیم در شرایط سخت به خوبی انجام شده بود.
 
*انتقادهایی درباره حضور دو بانو در این گروه که همگی مرد بودند وجود دارد و برخی مطرح می کنند که آن ها توانایی لازم را برای این صعود نداشتند؟
 
وفائیان: به جرئت می گویم که "مهشید جان محمدی" و "اکرم حقانی" جزو بهترین های کوهنوردی بودند و از نظر فنی هیچ مشکل و کمبودی در مقایسه با دیگران نداشتند.اصلا دچار ضعف جسمانی نبودند و در کنار آقایان به راحتی به قله صعود کردند. آن ها تمام مسیر را طی کردند و در برگشت هم مشکلی نداشتند اما متاسفانه با حادثه ای مواجه شدند که قابل پیش بینی نبود. ما باید به رشد ورزش حرفه ای بانوان کمک کنیم تا تجربه کسب کنند.از طرفی هم، دو خانم اعزام شده بودند تا در صعود به همدیگر کمک کنند.

*آیا نقاط ضعف این گروه کوهنوردی مشخص شده است؟
 
زحمتکش/با توجه به وقایع شرح داده شده از سوی نجات یافتگان و بررسی مستندات،خطای محض وجود ندارد،اما عوامل مختلفی در وقوع این حادثه دخیل است. گزارشی را از سوی باشگاه "آزادگان" با مستندات صحبت های کوهنوردان نجات یافته برای فدراسیون ارسال کرده ایم که گزارش تخصصی و نهایی این حادثه از سوی فدراسیون مربوط مشخص و اعلام می شود.چرا که اظهارنظر قطعی در این زمینه تبعات زیادی دارد.البته زمان اعلام گزارش نهایی از سوی فدراسیون اصلا مشخص نیست.

*آیا گزارش پزشکی قانونی درباره فوت این کوهنوردان اعلام شده و خانواده ها تاکنون شکایتی داشته اند؟
 
مذهبی: پزشکی قانونی استان در گزارش خود علت فوت تمام کوهنوردان را "خفگی در بهمن" اعلام کرده و تاکنون هم هیچ خانواده ای شکایتی را مطرح نکرده است.
 
* هیئت کوهنوردی استان برای آینده چه برنامه هایی دارد تا بروز چنین اتفاقاتی به حداقل برسد و دیگر شاهد کشته شدن کوهنوردان نباشیم؟
 
زحمتکش: بحث های فنی و تخصصی، نیازمند آموزش است. هم اکنون آن چه برای ما مهم است و پیگیر آن هستیم ،این است که نقاط ضعف و قوت این گروه کوهنوردی اعلام شود تا بر اساس آن، جلسات و برنامه های مختلف تخصصی را با حضور مربیان و نماینده باشگاه های استان برگزار کنیم .از طرفی، وقوع این حادثه باعث شد باشگاه های کوهنوردی خودجوش به دنبال فراگرفتن آموزش های تخصصی تر برای صعودهای زمستانی باشند و به طور قطع هیئت کوهنوردی کلاس هایی را با محوریت باشگاه ها برگزار خواهد کرد.

گفت و گوی تلفنی با 2مسئول در لرستان
 
مدیر کل هواشناسی استان لرستان نیز در تکمیل اطلاعات این میزگرد در گفت و گوی تلفنی با خبرنگار ما، درباره اعلام هشدار و اخطاریه روزهای 15 و 16 آذرماه ( همزمان با صعود کوهنوردان فقید )اظهار کرد:برای روزهای چهارشنبه و پنج شنبه 15 و 16 آذرماه با صدور اخطاریه پیش بینی برف و کولاک را اعلام کردیم و هشدار هم دادیم. حتی آغاز حرکت کوهنوردان فقید مشهدی برای صعود به قله "کل جنون"نیز با بارش برف همراه بود. "محمدناصر هاشمی" افزود: در اخطاریه آمده بود، از فردا شب(چهارشنبه 15 /9/96) با ورود سامانه ای بارشی به شمال غرب و غرب کشور،انتظار می رود به تدریج بارش پراکنده باران برای استان لرستان آغاز شود.همچنین پنج شنبه(16 /9/96)هم با تقویت این سامانه علاوه بر کاهش دمای روزانه، بارش باران،گاهی رعد و برق،وزش باد نسبتا شدید و از طرفی همراهی آن با هوای سردتر از نقاط میانی جو،در مناطق سردسیر،کوهستانی و گردنه ها و حتی ارتفاعات و مناطق معتدل بارش برف پیش بینی می شود.
 
وی خاطرنشان کرد: حتی در اخطاریه ذکر شده بود که بارش برف به همراه وزش باد شدید سبب کولاک برف خواهد شد. مدیر کل ستاد بحران استان لرستان نیز درباره حادثه ای که برای کوهنوردان مشهدی در ارتفاعات اشترانکوه رخ داد،در گفت وگوی تلفنی با خبرنگار ما اظهار کرد :مهم ترین ابزار کوهنوردان برای صعود،اخطارهای هواشناسی است که حتما باید به این مسئله توجه کنند.اگر کوهنوردان نجات یافته اعلام کنند که درباره هشدار هواشناسی اطلاعی نداشته اند، اصلا قابل قبول نیست.
 
مهندس"رضا آریایی" افزود:وظیفه ما امداد و نجات است و دلیل این که چرا کوهنوردان خراسانی زمان نامساعد جوی را برای صعود انتخاب کرده اند، نمی دانیم اما به محض اطلاع از حادثه با تمام توان کار امداد و نجات را انجام دادیم.وی خاطرنشان کرد:لرستان، استانی کوهستانی است و در طول سال، گروه های کوهنوردی زیادی برای صعود به ارتفاعات ،"اشترانکوه" را انتخاب می کنند اما به هیچ وجه برای صعود با سازمان و مسئول خاصی در استان هماهنگ نمی کنند.این کوهنوردان نیز فقط با دوستان کوهنورد خود در لرستان برای گرفتن راهنما ارتباط داشتند.وی تصریح کرد: ارتفاعات لرستان در تمام طول سال برف دارد و در زمان حادثه نیز از سال های قبل در ارتفاعات برف وجود داشت.وی ادامه داد:کوهنوردان در برگشت از صعود با کولاک شدید و بارش برف روبه رو شدند.همچنین رعد و برق هم در شب حادثه شدید بود که باعث ریزش بهمن شد.وی تصریح کرد:اگر کوهنوردان با کولاک رو به رو نمی شدند،حتما نجات پیدا می کردند.چرا که وجود کولاک در ارتفاعات با داخل شهر فرق دارد و به صورتی است که افراد تا فاصله نیم متری خود را هم نمی توانند ببینند.
 
  منبع: تابناک

در این لحظات آخر قهرمان را دریابیم

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

رضا علی‎پور پلنگ ایرانی و مرد عمودی جهان را دریابیم. وی در مطلبی که در ایسنتاگرام خود منتشر کرده است از مردم عزیز درخواست کرده که به او رای بدهند.

درست است که در رنگینگ وی موثر نخواهد بود اما به او شوق و انرژی مضاعف می‎دهد تا باز هم برای ما، شما و مردم ایران افتخار آفرینی کند.

پس به لینک زیر  بروید و به او رای دهید.

https://www.theworldgames.org/awards/Athlete-of-the-Year-2017-46

پایانی دراماتیک برای تلاش صعود

نوشته شده توسط : فرشید داوودی | تاریخ ارسال مطلب : .

 

 

 

محمد اسماعیلی:  تلاش صعود زمستانی *نانگاپاربات که توسط الیزابت روول بانوی فرانسوی و تومک مکیویچ لهستانی تا ارتفاع 7400 صورت گرفته بود بعلت یخ زدگی اندامها و کور برفی تومک مکیویچ در روز جمعه 26 ژانویه متوقف شد و تومک مکیویچ با کمک الیزابت روول همنوردش تا ارتفاع7260 متری به پایین هدایت شد و پس از برقراری چادر برای "تومک" و درخواست کمک اضطراری با تلفن ماهواره ای برای آوردن کمک به محل دقیق تومک مکیویچ که احتمالا درگیر "ادم" هم شده بود الیزابت روول به فرود خود بطرف پایین ادامه میدهد.

 

اخبار گرفتاری کوهنوردان در نانگاپاربات موسوم به"کوهستان قاتل" در سراسر جهان پیچید .

 

شانس برای دو کوهنوردگرفتار هنوز وجود داشت چون اکسپدیشن صعود زمستانیk2 در قره قروم پاکستان مستقر بودند که شامل حرفه ای ترین کوهنودان جهان هستند،4 کوهنورد  داوطلب عملیات امداد و نجات برای دو کوهنورد گرفتار در نانگاپاربات شدند که آدام بلیچکی و دنیس اوربکو در میان آنها بودند.

 

 حدود 8 صبح هلی کوپترها بخاطر نامساعد بودن هوا ! نتوانستند به پرواز در آیند ،سرانجام ویلیچکی سرپرست اکسپدیش لهستانی ها اعلام کرد دو هلی کوپتر در ساعت 13:30 به وقت محلی از اسکاردو به بیس کمپk2 در حال پروازند.

 

دو هلی کوپتر"هوانوردی عسگری"متعلق به ارتش پاکستان 4 کوهنورد داوطلب امداد و نجات لهستان را از بیس کمپk2 به 180 کیلومتر آنسوتر در نانگاپاربات در ارتفاع 4800 متر کمپ 1 نانگاپاربات رساندند.

 

آدام بلیچکی و دنیس اوربکو از مسیر کلاسیک

"کینشوفر"مسیری که الیزابت در 6700 متری با هلی کوپتر دیده شده بود ودر حال فرود بود شروع به صعود سبکبار و با سرعت کردند.

 

تیم امداد (بلیچکی،اوربکو)1000 متر در  شیب های نانگاپاربات (نهمین قله بلند جهان )صعود کردند و سرانجام در نیمه شب کوهنورد فرانسوی الیزابت روول را یافتند.

"بعد از یکساعت آنها تصمیم غمگینانه ای گرفتند که بعلت هوای نامساعد، یافتن هموطنشان تومک مکیویچ با ریسک بسیار بزرگی همراه است و باید ادامه جستجو را متوقف کنند و بهمراه الیزابت به پایین باز گردند.

 

یکی از دوستان الیزابت روول بنام "گیبا مبیاشی" که از ابتدا در فیس بوکش وقایع این فاجعه را گزارش میکرد اعلام کرد: عملیات نجات برای تومک مکیویچ بعلت هوای نامساعد و ارتفاع بالایی (7260 متر)که او در چادر قرار دارد متاسفانه غیر ممکن است و این امر را کوهنوردان حرفه امداد بدرستی درک میکنند و این میتوان جان (بلیچکی و اوربکو)را به خطر بیاندازد و این تصمیمی سخت دردناک است.

همگی در غم شدیدی هستیم و تمام افکار ما بسوی خانواده و دوستان تومک برای همدردی متمرکز میشود .

 

گروه امداد ونجات اکسپدیش لهستانی ها برای نجات دو کوهنورد نانگاپاربات اکسیژن کمکی ،دارو و وسایل و تجهیزات به نانگاپاربات حمل کردند.

صبح یکشنبه 28 ژانویه در حدود ساعت 10 ،اگر هوا مساعد باشد تمامی 5 نفر با هلی کوپتری که توسط سفارت لهستان برنامه ریزی اش انجام شده است به اسکاردو پرواز میکنند.

 

 در صعود به نانگاپاربات در ماه ژوئن 2017 کوهنورد نامداراسپانیایی آلبرتو زراین و همنورد آرژانتینی اش در حال صعود به قله نانگاپاربات در خط الراس مازینو جانشان را از دست دادند و این کوهستان همواره قربانیان  زیادی را به گام مرگ میکشاند که علت آن وجود بادهای شدید و هوای غیر منتظره است.

 

اولین صعود زمستانی به نانگاپاربات در فوریه 2016 توسط سیمونه مورو،آلکس تکسیکون و علی سدپارا انجام شد.

 

تومک مکیویچ قبلا شش بارتلاش صعود زمستانی به نانگاپاربات انجام داده بود که دردو صعود آخر الیزابت روول فرانسوی همنورد او بود.

 

بعد از تماس تلفنی ماهواره ای الیزابت روول از ارتفاع 7260 متری و توضیح شرایط اضطراری ،توجه دوستان و کوهنوردان و مردم برای جمع آوری هزینه عملیات نجات جلب شد.

 

ماشا گوردون یک بانوی روسی_انگلیسی

که businsswoman است سایتی برای کمپین جمع آوری هزینه امداد و نجات دائر کرد تا هزینه هلی کوپتر نجات جمع آوری شود او تا روز یکشنبه 28 ژانویه مبلغ 74000 یورو معادل 92000 دلار جمع آوری کرده است،کمپین قصد دارد تا 100.000 یورو جمع آوری کند  در حالیکه دولت لهستان هم تضمین کمک مالی عملیات را داده بود.

 

متاسفانه از این گونه کمپین ها برای کوهنوردان ایرانی مسبوق "به سابقه "نبوده است و بسیاری ازکوهنوردان گرفتار ایرانی در کوههای هیمالیا بدلیل  نبود  فرهنگ این گونه فاینانس ها و عدم حمایت های مالی و معنوی جان خود را از دست داده اند و خواهند داد.

 

البته باید توجه داشت به غیر از فوتبال که تب خاصی دارد بیشتر رشته ورزشی ما مخصوصا کوهنوردی مظلوم واقع میشوند.

 

جمع آوری کمک ها توسط کمپین از دوستان و کوهنوردان  و مردم برای دو کوهنورد گرفتار در اتفاق غم انگیز نانگاپاربات به این علت است که "هوانوردی عسگری"متعلق به ارتش در پاکستان ابتدا هزینه هلی کوپتر را دریافت میکنند بعد عملیات امداد را انجام میدهند،البته این امر تا اندازه ای در نپال هم حاکم است و گاهی ممکن است عملیات امداد توسط

هلی کوپتر به تاخیر بیفتد و بهانه هم بیشتر هوای نامساعد اعلام میشود  و هنگامی که فاینانس تامین میشود "هوا ناگهان بهاری میشود"!! در اتفاق اخیر در نانگاپاربات هم در بر همان پاشنه قدیمی گویا چرخیده است چون صبح حدود ساعت 8 که همگی داوطلبان امداد و نجات آماده بودند و در جایی که در موقعیت اضطراری حتی یکساعت هم مسئله مرگ و زندگی است ،هلی کوپترهای ارتش پاکستان با جیب های ورم کرده از دلار ،ساعت 13:30 از اسکاردو بطرف بیس کمپ اورست پرواز کردند و عملیات امداد و نجات بلیچکی-اوربکو در تاریکی هوا انجام شد و مسلما در تاریکی هوا بعد از یافتن الیزابت روول، یافتن تومک مکیویچ غیرممکن بود و بی تردید باید بطرف پایین باز می گشتند و تومک مکیویچ در ارتفاع 7260 متری در برف مدفون میشد!

تومک مکیویچ کوهنورد لهستانی که هفتمین تلاشش برای صعود به نانگاپاربات2018 دراماتیک و غم انگیز  به پایان رسید.

 

تومک مکیویچ(کوهنورد آزادی)

 

انگیزه تومک مکیویچ لهستانی برای هفت تلاش صعود به قله نانگاپاربات چه بود؟

 

پیروزی در صعود زمستانی در نانگاپاربات برای

تومک مکیویچ یک تمثیل از زندگی انسانی و تصمیم شگرفی بود که به اصطلاح از" آخر زندگی "یا آنچنانکه ما ایرانی ها مینامیم "ته بطری" آغاز میشود.

 

آری روزی تومک مکیویچ "ته بطری" بود و ناگهان خود را به سطح رسانید و انسانی با اهداف والا و ارزشمند و متعالی و کوهنورد قدرتمند و مصممی شد.

 

برنادت مک دونالد در کتاب خود"کوهنوردان آزادی" اشاره ای به کوهنوردان لهستانی دارد که کوهستان برایشان آزادی فراهم میکرد که در خفقان کشورشان نداشتند وبرای گریز از خفقان به کوههای بلند روی می آوردند به همین علت "ابر انسان های کوهنورد"ثمره دورانی بودند که بسیاری از آنان تخلیه هیجانات خود را در کوهها می دیدند و اگرچه تومک مکیویچ به نسل قبلی آن کوهنوردان تعلق نداشت ولی از خمیره یکسانی ساخته شده بود و او آزادی خود را در کوهستان میتوانست فریاد بکشد اگرچه این آزادی با آزادی خفقان آور دهه های پیش متفاوت بود ولی اساس مشترکی داشت.

داستان از جایی آغاز میشود که در تابستان 1990 تومک مکیویچ 18 ساله از دهکده کوچک محل زندگیش به"voivodship"

ویودشیب که شهر بزرگی بود نقل مکان کرد.

 

پسری تنها و درمانده در شهری بزرگ بدنبال جایگاهی برای هویت متزلزل شده خود میگردد با کش و قوس زندگیش او سرانجام خود را میان گروهی از معتادان می یابد که رهایی از زندگی کسالتبار را در دمخور شدن با آنها میبیند و شاید به گونه ای برای دوری از دردهای درونی اش او به یک معتاد تمام عیار هروئین تبدیل میشود،او حتی مدرسه را هم رها میکند و به شغل !اعتیاد می پردازد.

 

تومک بعد از سالها تخریب زندگیش توسط هروئین و اعتیاد ،خسته از این نوع زندگی تصمیم میگیرد برای ترک مواد مخدر به مرکز

ترک اعتیاد و بازپروری"مازوری"برود.

 

اولین روزهای ترک اعتیاد برایش بسیار دشوار بود چون دوران تخریب طولانی ای داشت بعد از مرخص شدن از مرکز باز پروری ،بار دیگر لغزش میکند و مواد مخدر همچنان عنکبوتی بار دیگر به تارو پودش چنگ می اندازد.

این بار اما خواهرش موفق میشود که او را متقاعد کند که بار دیگر کمک دارویی و درمانی بگیرد و  به مرکز باز پروری اعتیاد باز میگردد و این بار اما او کنترل زندگیش را بدست میگیرد و نظم خاصی به زندگیش میدهد.

 

از دبیرستان فارغ التحصیل میشود و با اشتیاق در مرکز باز پروری اعتیاد مشغول بکار میشود و سپس شروع به ورزش و افزایش قدرت بدنی اش میکند و در عین حال نگرشش به زندگی و جهان دستخوش تغییراتی مثبت و ارزشمند میشود.

 

بعد از ترک مرکز بازپروری او حرکتش را به سوی هندوستان آغاز میکند اما این مسافرت بصورت راهپبمایی و استفاده از وسایل نقلیه مختلف برای دیدن جهان به سوی هندوستان است.

در هندوستان تومک مکیویچ در مرکز کودکان جذامی با دائر کردن کلاس های مختلف  به آنها  در کنار آمدن با بیماری اشان یاری میرساند.

 

در هندوستان اما او بزرگترین شور و هیجان خود را کشف میکند:

 

در اولین صعود به نانگاپاربات او و دوستش مارک کولونوفسکی در 2010/2011 تا ارتفاع 5100 متر صعود میکنند.

 

سپس در سال بعد او به ارتفاع 7400 متر رسید.

در سه سال بعد او بالاتر از ارتفاع 7000 متر رسید در هر حال قله قابل  دسترس نبود .

یکبار 300 متر مانده به قله نانگاپاربات به علت تغییرات آب و هوایی مجبور به بازگشت شد.

در دو صعود آخر تومک ،بانوی کوهنوردفرانسوی الیزایت روول همنورد او بود

او میگفت:با هر فصل این کوهستان تغییر میکند این همیشه مرا سورپرایز میکند.

 

او در ادامه مصاحبه ای در 2016 با TVN گفت:هرگز بار دیگر به نانگاپاربات باز نخواهم گشت.

اما بهر حال فراموش کردن هدف دشوار بود و امسال زمستان(2018)دو کوهنورد بار دیگر تلاش خود را بروی صعود نانگاپاربات آغاز کردند.

هفتمین تلاش تومک مکیویچ این کوهنورد با

اراده اما دراماتیک و غم انگیز به پایان رسید.

*نانگاپاربات"2018" به ارتفاع8126 متر ،دومین قله بلند پاکستان و نهمین قله بلند جهان است.

 

تومک عزیز :

ماورای باورهای ما ،ماورای بودن و نبودن های ما آنجا دشتی است فراتر از همه تصورات راست و چپ ، تو را آنجا خواهم دید.

منبع: کانال تلگرامی باشگاه کوه‎نوردی اسپیلت