کریس شارما و اولین +9b یا 5.15c

نوشته شده توسط : عزیز حبیبی | تاریخ ارسال مطلب : .

                                                 

حالا جهان سنگنوردی دو قهرمان با درجه +9b یا 5.15c  دارد – کریس شارما و آدام اوندرا !

دیروز 23 مارس برابر با 3 فروردین 1392 کریس شارما مسیر  La Dura Dura در اسپانیا را با درجه سختی +9b صعود کرد . کریس ، این مسیر را دو سال قبل رول کوبی کرده بود و از آدام اوندرا خواسته بود تا بر روی آن تلاش کند . اوندرا یک ماه قبل اولین صعود موفق آنرا انجام داد . صعود کریس دومین صعود این مسیر می باشد .

کریس شارما در سال 1996 وقتی که 15 ساله بود نفر دوم قهرمانی جهان شد . دو ماه قبل در رای گیری سایت  8a  او قهرمان اول سنگنوردی جهان شد .

http://www.8a.nu/

 

آخرین بازمانده ی اولین صعود اورست درگذشت

نوشته شده توسط : عزیز حبیبی | تاریخ ارسال مطلب : .

              

جرج والاس لووه ، آخرین بازمانده ی اولین صعود اورست در سن 89 سالگی در گذشت . او 15 ژانویه 1924 در نیوزیلند به دنیا آمد و 20 مارس 2013 ( 30 اسفند 1391 ) در انگلستان دار فانی را وداع گفت . مرگ او فقط چند هفته قبل از شصتمین سالگرد اولین صعود قله اورست ، و قبل از انتشار کتابش به نام " نامه هایی از اورست " رخ داد .

جرج لووه یکی از دو نیوزیلندی در اکسپدیشن انگلیسی 1953 اورست بود ؛ و دیگری ادموند هیلاری ! لووه  یکی از کوهنوردانی بود که روز 28 می ، آخرین کمپ را در 300 متری زیر قله ( در ارتفاع 8550 متری ) بر پا کرد و روز بعد ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی موفق به صعود  قله شدند . در برگشت از قله ، هیلاری  به او می گوید :  " خوب ، جرج ، بالاخره کلک اون لعنتی رو کندیم " .

"Well, George, we knocked the bastard off"

استفان ونبلز ، اولین انگلیسی صعود کننده به قله اورست بدون اکسیژن مکمل ، و رئیس فعلی هیئت داوری جایزه کلنگ طلایی 2013 می گوید : " او ازخود گذشتگی بزرگی از خودنشان داد تا دوستش هیلاری به قله رسید . "

و خود او در واپسین روزها می گوید : "چشمهایم را می بندم و از لحظه ی خوش بالای آن کوه به خود می بالم ."

http://www.thebmc.co.uk/last-everest-1953-team-member-george-lowe-dies

درس هایی از اولین صعود زمستانه ی برودپیک

نوشته شده توسط : عزیز حبیبی | تاریخ ارسال مطلب : .

          

 

در یک کنفرانس مطبوعاتی در لهستان به تاریخ 19 مارس برابر با 29 اسفند 1391 جزئیات اولین صعود زمستانه ی برودپیک توسط اعضا و مدیران تیم اعلام شده است . گزارش این کنفراس توسط ExWeb منتشر شده و ما نگاه کوتاهی داریم به حماسه ی این صعود و تراژدی فرود آن .

سحرگاه 5 مارس ، ساعت 15 : 5 تیم 4 نفره ی لهستانی از کمپ 4 در ارتفاع 7400 متری برای صعود قله استارت زد .در حالیکه هوا برای صعود عالی ( عالی ! ) بود به نظر می رسد آنها خیلی دیر استارت زده باشند . شاید مهمترین دلیل تاخیر در استارت ، وجود سرما ی منفی 29 تا منفی 35 درجه و نیز نگرانی از شکاف های یخی مسیر بوده است . هر 4 نفر تقریبا همزمان و یکی بعد از دیگری ساعت 30 : 12 به گردنه و ابتدای یال مشرف به قله در ارتفاع 7900 متری می رسند . در این نقظه به دلیل مشکلات فنی صعود ، تیم 4 نفره به دو تیم دو نفره تقسیم می شود . آدام بیلسکی و آرتور مالک در یک طناب ، ماسیج بربکا و توماس کووالسکی نیز در طنابی دیگر قرار می گیرند . آنها ارزیابی یا پیش بینی درستی از مشکلات فنی مسیر از گردنه تا قله سنگی Rocky Summit ، و خود قله سنگی نداشتند و در نتیجه زمان زیادی را از دست می دهند . هر دو تیم ساعت 4 یعد از ظهر به قله سنگی در ارتفاع 8027 متری ، یعنی از نظر ارتفاع به فاصله 20 متری از قله اصلی می رسند . در این نقطه آدام بیلسکی و ماسیج بربکا با کرزیستوف ویلسکی لیدر تیم در بیس کمپ تماس می گیرند . در کنفرانس مطبوعاتی چیزی از محتوای این تماس گفته نشده اما متعاقب این تماس هر دو تیم تصمیم می گیرند که به صعود خود ادامه دهند و به قله حمله کنند . آنها سرانجام در زمانهای زیر به قله می رسند :

آدام بیلسکی - 20 : 5 بعد از ظهر

آرتور مالک - 50 : 5 بعد از ظهر

ماسیج بربکا و توماس کووالسکی - 00 : 6 بعد از ظهر