گزارش صعود

اولین پیمایش زمستانه خط الراس روته

 زمستان سال 1382 بود که در برنامه صعود سرکچالها از مسیر شانه شرقی به سرپرستی کاظم فریدیان و با حضور حسین ابوالحسنی, محسن فوقانی و رضا سعیدی نیا از هم نوردان آن سالهای من در باشگاه دماوندتیغه ها و سوزنیهای زیبا و جذابی در جنوب نظر مارا به خود جلب نمود این مسیر از روستای روته و با قله روته آغاز  و در امتداد شرق تا روستای لالون امتداد دارد.

با بررسی هائی که بعدا" انجام دادیم متوجه شدیم که تاکنون هیچ صعود ثبت شده ای در فصل زمستان بر روی این خط الراس انجام نشده بود . شاید بخاطر ارتفاع کم و مهجور بودن آن کمتر نظر کوهنوردان جدی را به خود جلب نموده و یا اینکه تیغه های فنی و دشوار آن مانعی بوده برای پیمایش این خط الراس زیبا.

 

اما اکنون نظر مارا به خود جلب نموده بود و اولین برنامه ای که بعد از اجرای مسیر شانه شرقی سرکچالها برنامه ریزی نمودیم خط الراس روته بود.

اولین تلاش خود را از روستای لالون آغاز نمودیم. تیمی حدود 10 نفره متشکل از کوهنوردان فعال و قوی آن سالهای باشگاه . چالش بزرگی بود صعود این مسیر از دهلیزهای پر برف شمالی لالون. به خط الراس رسیدیم اما مسیری طولانی را در برابر خود دیدیم و زمانی اندک. تلاش اول ناکام بود.

چند هفته بعد تلاشی دیگر و باز هم شکست و سالهای بعد نیز تلاشهای بسیار بر روی این مسیر شد که همگی از مسیر لالون و به قصد پیمایش یکروزه که همگی به شکست انجامید و آخرین تلاش نیز در دیماه سال 91 توسط خود و همنوردانم نیز تنها به صعود یک قله فرعی و گمنام منتهی شد.

اما 4 اسفندماه سال 91 بعد از 9 سال و اندی تیم 4 نفره ما توانست با انتخاب روستای روته بعنوان مبدا صعود وپیمایش خط الراس در مسیر غرب به شرق اولین صعود زمستانی روته را در زمان حدود 10 ساعت به انجام رساند.

اعضاء تیم: فرح منصوری-اشکان زرین تاج-علی کوبر و مهدی فرهادی(سرپرست)

ارتفاع قله روته 3250 متر

 طول خط الراس حدود 3 کیلومتر

قله روته را از جبهه جنوبی از مسیری کم برف و با شیبی بین 30 تا 40 صعود نمودیم(حدود 3 ساعت)

خط الراس بعلت ارتفاع کمی که نسبت به قلل اطراف دارد و نیز جهت وزش بادها دارای حجم برف انباشته بسیاری در فصل زمستان است و بدین خاطر برفکوبی سنگین در طی مسیر حرکت ما را کند نمود و اندک اندک از شروع نیمه دوم مسیر درگیری با مسیرهای سنگی و ترکیبی برف و سنگ و وجود پرتگاههای خطرناک سرعت مارا کم نموده و دربخشهائی از مسیر مجبور به استفاده از طناب و سایر ابزارهای صعود فنی گردیدیم.

یک فرود 15 متری و چند فرود کوتاه 5 تا 10 متری را با طناب انجام داده و مابقی مسیر را با احتیاط عبور نمودیم.

بخشهای انتهائی خط الراس حجم برف سنگینتر و صعود و فرود دشوارتر می گردید اما عزم ما برای پایان دادن به این پروژه چند ساله نیز جزم تر بود و سر انجام ساعت 18:30 بعد از 10 ساعت تلاش سخت به روستای لالون رسیدیم و تمام.

 

موقعیت روستای روته در منطقه رودبار قصران در شمال شرق تهران

نمائی دیگر از تهران - فشم - روستای روته و ...

مسیر پیمایش شده با رنگ قرمز مشخص شده

یال صعود قله روته از مسیر جنوبی

تچند قدم مانده به قله اصلی روته

ادامه خط الراس یه سمت شرق

حجم برف سنگین تر می شود

داریم به نیمه دوم مسیر که درگیرانه تر و فنی تر است نزدیک می شویم

و این هم دماوند اینبار از این زاویه

پرتگاههای شمالی کم کم خود نمائی می کند

فرح در حال فرود

علی, فرح و اشکان در حال فرودی دیگر

اشکان بعد از 15 متر فرود در تله برفی دفن می شود!!!

اولین فرود با طناب

علی در حال گذر از یک بخش خطرناک و البته خندان

نمائی از مسیری دشوار که از آن گذر کردیم

دمی استراحت بر روی یکی از قلل فرعی

من در حال حمایت فرح برای صعود یک معبر خطرناک

 

دهلیزی که از ان فرود امدیم فرودی لذت بخش

فرود از یکی دیگر از دهلیزهای پربرف

و باز هم نمائی دیگر از مسیر طی شده

آخرین قله از راست: مهدی فرهادی-علی کوبر-فرح منصوری- اشکان زرین تاج

برفکوبی سنگین در مسیر برگشت از آخرین قله

آخرین دهلیز و آخرین فرود و تمام

 

منبع : وبلاگ هم طناب من ( مهدی فرهادی )

 

Related Articles

گفتگوها