نیما اسکندری در وبلاگ "دوبی سل " نوشتاری پیرامون اقتصاد و نقش آن در ورزش کوهنوردی منتشر کرده است که شما را دعوت به مطالعه این مقاله می کنیم :
اين روزها وضعيت كوه و كوهنوردي كشورمان تعريف چنداني ندارد. گرماي بي سابقه هوا و كاهش چشمگير نزولات آسماني باعث نابودي بسياري از يخچالها و برفچال هاشده است.احداث معادن و آلودگيهاي زيست محيطي و ساخت و سازهاي بي مورد و احداث تله كابين باعث وارد آمدن زيانهاي جبران ناپذيري به كوهستانهاي كشور شده است .
وضعيت كوهنوردي كشورمان نيز بهتر از كوههايمان نيست.نقش مهمترين متولي قانوني اين ورزش (فدراسيون كوهنوردي) در اين ميان هر روز كمرنگ تر از روز قبل مي شود و بجز برگزاري دوره هاي باز آموزي،يا نهايتاً گرفتن مجوز شوراي برون مرزي براي عده اي و سنگ اندازي براي عده اي ديگر شاهد حركت مفيد ديگري نيستيم.بي انگيزگي در كوهنوردان جوان و دلسردي پيشكسوتان در دادن جهت مناسب به جوانان باعث شده تا كوهنورديمان به تكرار مكررات تبديل شود .اما يكي از بزرگترين آفت هايي كه به جان اين ورزش مظلوم افتاده است اقتصاد بحران زده كشورمان است.سقوط بي وقفه ارزش ريال و تحريم و وارد نشدن يسياري از لوازم كوهنوردي و لوكس دانستن بسياري از اين وسايل و تعلق نگرفتن ارز مرجع به آنها باعث گراني سرسام آور اين وسايل گرديده است .
كوهنوردي بر خلاف بسياري از رشته هاي ورزشي به وسايل بسيار زيادي نياز دارد و اين وسايل در كوهنوردي حرفه اي نقش كليدي را ايفا مي كند.ورزشكاراني كه در اين رشته فعاليت مي كنند بايد فراخور هر فصل و هر برنامه اي لوازم خاص آن برنامه را همراه داشته باشند و چه بسيارند كوهنورداني كه به دليل مشكلات اقتصادي و معيشتي و عدم توانايي در تهيه لوازم از اجراي برنامه هايشان چشم پوشي مي كنند.بيشترين قربانيان گراني، كوهنوردان نوجوان و نوپايي هستند که با شور و شوق فراوان وارد اين رشته مي شوند و در حسرت تهيه بسياري از لوازم اوليه عطاء اين كار را به لقايش مي بخشند يا نهايتاً به كوهپيمايي در فصل تابستان مي پردازند.
از طرف ديگر دوستاني كه جدي تر فعاليت مي كنند، يا به دليل اين شرايط از صعودهاي برون مرزي محرومند يا اينكه با مشقت بسيار لوازم و هزينه اين سفر را تامين ميكنند و از آنجايي كه اين فرصت ممكن است ديگر در زندگيشان تكرار نشود نه تنها ريسك اجراي برنامه هاي نو يا مسيرهاي فني تر را نمي پذيرند بلكه براي صعود به قله تمامي فاكتورهاي ايمني را ناديده مي گيرند و صعود به هر قيمتي را سر لوحه كار خود قرار مي دهند.(مثالهايي از اين نوع مرحوم ليلا اسفندياري بودندكه براي تامين مخارج برنامه ناچار به استعفا از محل كار و فروش خانه خود شد و تيم برودپيك باشگاه آرش كه با شرايط بد اقتصادي اقدام به اجراي اين برنامه نمود و چون شايد فرصت ديگري براي آنها متصور نبود تمامي فاكتورهاي ايمني را ناديده گرفت و آن حادثه ناگوار پيش آمد.ورزشي كه هيچ حامي و پشتيباني ندارد و ورزشكارانش براي رسيدن به اهدافشان ناگزيرند وام بگيرند و قرض كنند و خود را به آب و آتش بزنند كه دست پر بازگردند.
صرف نظر از بسياري از اشخاص ،بسياري از گروهها ي كوهنوردي در شهر هاي كوچك توانايي تهيه چادر ،تبر ، لوزم فني و.... از نوع مرغوب را براي اجرای كارهاي جدي ندارند.اين موضوع براي كوهنورداني كه تنها يا در گروههايي سازماندهي نشده فعاليت دارند بسيار سخت تر است.راه نجات این ورزش تو سري خور در اين اقتصاد فلج كجاست؟اين شرايط كار را تا جايي پيش برده كه بعضاً شاهد به سرقت رفتن طناب و و لوازم فنی در مناطق سنگنوردي و سرقت چادر و كيسه خواب و باتوم در بارگاه سوم دماوند هستيم.به راستي اگر هر يك از ما به دليل حادثه اي در برنامه اي زمستاني و چند روزه كوله پشتي و لوازم چند ميليوني خود را از دست بدهد چند ماه بايد خود را در تنگنا قرار دهد تا خسارت وارده را جبران نمايد.
در حال حاضر بجز يك يا دو تولید کننده داخلي كه در زمينه تهیه پوشاك فعاليت دارند سایر تولیدات داخلی از کیفیت مطلوبی برخوردار نیستند و ورود بی رویه اجناس خوش آب و رنگ و بی کیفیت چینی علاوه بر آنکه موجب شده عده ای سود جو از این آب گل آلود ماهی بگیرند عرصه را بر تولیدکنندگان داخلی نیز تنگ نموده است. اگر کار به همین روال پیش برود چه راه حلی باقی می ماند؟بازگشت به سالها قبل و استفاده از اجناس دست دوم خارجی یا اصطلاحاً تاناکورا یا اعتماد به اجناس چینی ؟؟
اقتصاد از جمله مقوله هایی است که در همه حوزه ها نقش اساسی را ایفا می کند.در حوزه ورزش نیز این نقش کاملاًمشهود است و و ورزش نیز می توانددر صورت حمایت همه جانبه نقش تعیین کننده ای رادر رشد اقتصادی کشور داشته باشد و در واقع ورزش و اقتصاد می توانند به نوعی مکمل هم باشند.
در کشور ما ورزش به عنوان یکی از مباحث فرعی در اقتصاد مورد توجه قرار می گیرد ،در حالی که در کشور های توسعه یافته به عنوان یک رکن مهم اقتصادی ،فرهنگی و سیاسی به آن نگاه می شود و ترویج ورزش بدون پشتوانه مالی امکان پذیر نخواهد بود.
