جمعه گذشته اردوی تیم ملی بزرگسالان درآکادمی سنگنوردی ورزشی پیام برگزار شد و حضور دو ورزشکار جوان(بخش مردان) برای اولین بار که خوش درخشیده بودند در میان مدعیان به چشم می آمد. در میان دعوت شدگان اما غیبت علی برات زاده سنگنورد پر افتخار کشورمان حسابی به چشم آمد آن هم با بازنشر نامه ای با امضای حسین مقدم دبیر فدراسیون مبنی بر انتصاب ایشان به سمت کمک مربی همین اردو!
هر چند انتخاب نفرات یک تیم ملی حق کادر مربیان و سرمربی ملی یک کشور است اما حکم ماموریت ناگهانی علی برات زاده به عنوان کمک مربی تیم ملی بدون هیچ توضیحی از عجایب بود.
انتصاب یک شبه و پاسخ علی برات زاده در رد کردن این ماموریت، نشان از یک بر نامگی و ناهماهنگی عجیب داشت. اگر حکم ماموریت با وی هماهنگ شده بود پس پاسخ علی برات زاده چه بود؟ و اگر نه! مگر می شود بدون اطلاع و هماهنگی و مذاکره با شخصی یک شبه وی را به سمت کمک مربی تیم ملی منصوب کرد؟
شاید این انتصاب ناگهانی به صرف دلجویی از ایشان باشد که بنا بر هر دلیلی از سوی کادر مربیان یا خود فدراسیون از اردو کنار گذاشته شده بود. علی ایحال شایسته است فدراسیون کوه نوردی در راستای تنویر افکار عمومی در این خصوص شفاف سازی کند.
و اما سخنی با علی برات زاده
به نظر نگارنده شاید حالا حالاها بتوانی روی سکو بایستی اما چه خوب است در اوج خداحافظی کردن. اینگونه ماندگاری نام بیشتر می شود و چه بسا بسیاری از ورزشکاران حرفه ای دنیا با وجود اینکه هنوز توان ماندن در کورس رقابت ها را داشتند در اوج خداحافطی کردند. نه مثل علی دایی که اینقدر مصر شد بماند تا از چشم افتاد.
از طرفی گاهی خوب است بعد این همه سال در رقابت تنگاتنگ و ایستادن های متوالی بر سکو کمی کنار بکشی تا دیگران از زیر سایه ات بیرون آمده قد بکشند و امکان رشد داشته باشند چند سفر خارجی بروند و کسب تجربه کنند. آینده از آنِ جوانان است. به عنوان یک پیشکسوت بهتر است گاهی به جوانان هم فضا داده شود و تجربیاتت را به جوانان این مرز و بوم انتقال بدهی و سنگنوردانی پرورش دهی که همیشه جاودانه ات کنند تا ابد بر سکوی دلها بمانی.
