گل به خودی !

امین معین در وبلاگ garinmount مطلبی با عنوان " گل به خودی " نگاشته و در آن به حواشی مربوط به حادثه برودپیک پرداخته است .

مشت می کوبم بر در

پنجه می سایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم خفقان

من به تنگ آمده ام از همه چیز

می خواهم فریاد بلندی بکشم که صدایش به شما هم برسد

چاره ی درد مرا باید این داد کند...

از شما خفته ی چند

چه کسی می آید با من فریاد کند؟!

آقایان! که همانند گذشته، این روزها هم رفتن آن سه نازنین را میدانی ساخته اید و شمشیرهای کهنه ی  زهر آگین کرده تان را از رو بسته اید و به همه چیز می تازید.. شما که از پیرهن آن نازنینان علم جنگ برافراشته اید..  روی سخنم با شماست.. !

دلم برای تمام آنهایی که در این چند سال از بین ما رفتند می سوزد! آنها ضرر کردند! هدف و انگیزه و اندیشه شان دستمایه ی جنگ خونین شما شده است! آنها ضرر کردند تا شما سود کنید! آیدین و پویا و مجتبی و لیلا و... رفتند ولی دلم برای آیدین ها ، پویا ها، مجتبی ها و لیلاهایی می سوزد که در صف انتظار بی توجهی اکنون و مرده پرستی فردای شما ایستاده اند.. آقایانی که در موسم فریاد، سکوت کرده بودید و در فصل سکوت، گریبان چاک می کنید.. روی سخنم با شماست... اگر دادی هست، که هست این رسم ستاندن آن نیست. زنهار اگر از خون هنوز نخشکیده ی آن عزیزان برای نوشتن جنگ نامه های کینه توزانه تان بهره برید.. آن زمان که خون گرم آنها در رگهایشان جاری بود باید هوار می زدید.. باید جنگ می کردید.. اکنون به حسن نیت شما شک دارم..

 آقایان! که سنگ سنگین صعود مستقل را به سینه می زنید.. روی سخنم با شماست.. شما را به خدا.. آخر با چه زبانی، با چه منطقی باید به شما گفت که صعود قلل دشوار راه  دارد... ترین بودن شرط دارد... اولین بودن مسلک دارد... شروع کردن مرام دارد... چقدر باید تاوان بپردازیم؟! چه کسی می گوید کوهنوردی میدان مسابقه ندارد؟! آقایانی که هدفتان فقط گل زدن شده است! گویا دروازه ی حریف خیالی تان را هم گم کرده اید! آقایان شما دارید گل به خودی می زنید! ما داریم می بازیم...

فدراسیون کوهنوردی مجوز شورا نمی دهد... فدراسیون کوهنوردی سنگ می اندازد... فدراسیون کوهنوردی، کوهنوردی نمی داند... فدراسیون کوهنوردی نور چشمی دارد... فدراسیون کوهنوردی شایسته سالار نیست ... فدراسیون کوهنوردی... آقایان! سخنانتان قبول... اما... حاصل تجربه هایی همه تلخ با دلم می گوید که اگر چنین نبود بازهم شما بهانه ی دیگری برای بستن شمشیرهای کهنه تان می جستید.. برای کینه هایی دیرینه... برای فرار از واقعیت... برای نپذیرفتن ضعف ها و کم کاری ها... آقایان شما دارید گل به خودی می زنید! ما داریم می بازیم..

آقایان و خانم ها! از این خواب آشفته برخیزید.. در طول سفرهای رنگارنگتان نگاهی به دنیا بیاندازید.. آقایان اگر جبهه ای بسته اید بدانید که سربازان خود را قربانی می کنید.. نگاهی به گذشته بیاندازید. دیروز آیدین، پویا، مجتبی، سامان، لیلا، عیسی، جعفر، داود، مهدی... و فردا... خدا می داند کدام عزیز در پی اندیشه هایی که شما فقط نام آن را هوار می کشید پا به این راه بی بازگشت می گذارد... این نتیجه ی بلوغ زودرس اندیشه هائیست که امروز می توانست گلهای زیبایی داشته باشد... صعود مستقل... اولین تلاش... اولین زن... اولین مرد...  آقایان! شما عجله کردید.. آنقدر محو تماشای قله شدید که شکافهای مهیب پیش رو را ندیدید.. یا اگر دیدید در تخمین اندازه ی آن اشتباه کردید و برای پریدن دورخیز نکردید...  به حسن نیت شما ایمان داشتم.. در راه شما گام زدم... اما اکنون شک دارم..

آقایان شما دارید گل به خودی می زنید! ما داریم می بازیم..

آقایان! این بازتاب اندیشه ی شما در افکار عموم است:

ایسنا: “پسران کوهستان” مسیر جدیدی به قله با نام “مسیر ایران” باز می‌کنند و پرچم ایران را بر فراز “برودپیک” برافراشته می‌کنند اما خبر بازگشت آنها از قله غم انگیز است چون دیگر بازگشتی در کار نیست. انگار باید برنگردند تا فتحشان را به گوش همه برسانند، برنگردند تا “مسیر ایران” را فریاد بزنند، برنگردند تا ... این است رسم روزگار امروز ما.

به همین راحتی؟! این است رسم روزگار ما؟! یعنی تمام شد؟! خداحافظ؟! این روزگار کیست که هر سال اینچنین جان را از عزیزان ما و لبخند را از لبان ما میگیرد؟! آقایان! کاش یاد می گرفتید که یاد بدهید که چگونه می شود مستقل بود صعود کرد اولین بود گشایش کرد و ... زنده برگشت..

 آقایان! شما دارید گل به خودی می زنید! ما داریم می بازیم...

عشق در دل ماند و یار از دست رفت

دوستان دستی که  کار از دست رفت

گر من از پای اندر آیم  گو درای

بهتر از من صد هزار از دست رفت

امین معین- مرداد 92

منیع : وبلاگ GarinMount