تصویر از اینترنت
پنجره ی شکسته!
این مقال سعی دارد بطور خلاصه به گونه ای که از حوصله ی خواننده خارج نشود نگاهی به شرایط حال و آینده ی چهار تشکل یا سازمان مردم نهاد کوهنوردی (انجمن کوهنوردان،وبلاگنویسی،صعود قلم و کافه کوه) بیندازد و در واقع بنا دارد به دست اندرکاران و متولیان امر بگوید این سازمان ها برای ادامه ی راه نیاز به یک آسیب شناسی و توجه جدی دارند در غیر این صورت دیر یا زود باید منتظر مرگ چنین تشکل هایی بود.
در واقع سوال هایی که در ذهن نگارنده مطروح است عبارتند از:
آیا دوران طلایی انجمن به سر آمده و انجمن پیر شده است؟
آیا صعود قلم و وبلاگنویسی نفسی های آخر خود را می کشد؟
آیا کافه کوه در دوران جوانی و بلوغ به مرگ زود هنگام دچار خواهد شد ؟
و سوالاتی از این دست می تواند زنگ خطری باشد برای این سازمان هامذکور و ما را ملزم می کند (اگر این الزام را داشته باشیم) تا به یک بازنگری و آسیب شناسی این تشکل ها روی آوریم. چرا که حیات و دوام یک سازمان به آسیب شناسی مداوم و ترمیم ضعف های آن باز می گردد. در واقع از آنجایی که سازمان یک موجود زنده است(در ادامه توضیح داده خواهد شد) فلذا نیاز به مراقبت دارد چرا که سازمان هم بسان موجودی زنده متولد می شود، رشد می کند، بیمار می شود، پیر می شد و درنهایت می میرد.
چرا آسیب شناسی اهمیت دارد؟
“پنجره ی شکسته” نظریه ای بود که اولین بار در جرم شناسی توسط جیمز کیو.ویلسن و جورج ال.کلینگ در سال 1982 در مقاله ای با همین عنوان مطرح شد. به عنوان مثال تصور کنید که یک شیشه ی خانه ی رو به خیابانی شکسته است. عابرانی که می گذرند اینطور برداشت خواهند کرد که کسی از این خانه مراقبت نمی کند. کم کم شیشه های دیگر هم توسط عابران شکسته خواهند شد و دزدی هم داخل خواهد رفت و شاید کسی هم خانه را به آتش بکشد. بر طبق این نظریه محیط ِ آشفته می تواند جرم خیز باشد. فلذا اگر این پنجره بلافاصله تعمیر شود از وقوع سایر خرابی ها و آسیب ها جلوگیری به عمل خواهد آمد.
متن کامل در وبلاگ گل حسرتی
