انتخابات اخیر انجمن کوهنوردان ظاهرا نمادی کامل از یک بیماری فرهنگی است :
1 – هیئت مدیره قبلی و ناکام انجمن کوهنوردان ، پس از رفع "تعلیق" و در فضایی از بیم و امید انتخاب شده بود . هیئت مدیره قبلی وارث تمامی مشکلات به جا مانده از مدیریت های قبل از خود بود . با وجود این ، آنچه که هیئت مدیره قبلی را از پای در آورد انبوه مشکلات به جا مانده قبلی نبود بلکه ظاهرا ناشی از کارشکنی هایی بود که از درون و بیرون ، هیئت مدیره را مورد هجوم قرار می داد . هیئت مدیره قبلی عملا حتی شش ماه دوام نیاورد و نهایتا مجبور به تشکیل مجمع عمومی و انتخاب هیئت مدیره جدید شد .
2 – شگفت اینکه مجمع عمومی اخیر هیچ توجه ای به افکار عمومی جامعه ی کوهنوردی و حتی هیچ توجه ای به روندهای فکری نخبه گان کوهنوردی کشور نکرد و بیشترین رای خود را به کسی داد که در مقام "تئوریسین صعودهای فنا" از فاجعه ی برودپیک "نشئه" شد و "صفا" هم کرد .
3 – انتخابات اخیر انجمن ؛ هم به لحاظ ماهوی ، هم به لحاظ شکلی و عدم رعایت تشریفات قانونی ، به احتمال زیاد باطل است . اما حتی به فرض صحیح بودن و قانونی بودن انتخابات ، وجدان عمومی جامعه ی کوهنوردی چه می شود ؟؟
در یک نگاه کلی و در عرصه ی عمومی ، بدیهی است که انتخاب کننده گان و انتخاب شونده گان قابل احترام هستند . اما وقتی که فرهنگ انتخاباتی انتخاب کننده گان به افکار عمومی جامعه ی خود و به روندهای حاکم بر آن بی توجه است ، واضح است که چنین فرهنگی غیر قابل احترام است ، چنین فرهنگی قابل سرزنش است .
4 - به یاد بیاوریم که چند سال پیش در انتخابات ملی و قانونی کشور اتریش نئونازیست ها بیشترین رای را به دست آوردند و قاعدتا می بایست قدرت را در کشور خود به دست می گرفتند اما افکار عمومی جهان و به خصوص اتحادیه اروپا چنین وهنی را تاب نیاورد و انتخابات قانونی و ملی یک کشور را باطل کرد . آیا چنین فرهنگی در جامعه ی کوهنوردی کشور ما وجود دارد ؟
ما البته به اشرافیت اخلاقی جامعه ی کوهنوردی خود ایمان داریم .
