به طور معمول اورست در فصل بهار و تا پیش از بادهای موسمی فصلی پرکار را پشت سر می گذارد. تلاش کوهنوردان از اواخر ماه مارچ تا اواسط می و پیش از آغاز بادها و بارشهای موسمی جهت بهره گیری از پنجره هوایی کوتاه مدت برای صعود ادامه میابد.
این فصل را میتوان برای شرپاها نیز فصل سودآور قلمداد کرد. در حالی که کشورنپال از فقیرترین کشورهای آسیایی به شمار میآید باربرهای محلی، آشپزهای تیمها و شرپاهای به عنوان باربرهای ارتفاع می توانند بیش از آنچه سرآنه درآمدی در کشور نپال است در آمد کسب کنند.
به طور مثال درآمد یک شرپای نپالی در طول سال مابین 5 تا 7 هزار دلار می باشد. این درحالی است که درآمد سالانه یک نپالی 730 دلار می باشد! و البته آشپز و کمک آشپزهای خدمات دهنده به کوهنوردان نیز گاها تا نیمی از درآمدشرپاها را کسب میکنند که طبیعتن بالاتر از درآمد سالانه مردم کشورشان می باشد.
اما سقوط بهمن سال 2014 و مرگ 16 شرپا و همچنین زلزله روز 25 اوریل که همراه بود با سقوط بهمن و مرگ دست کم 17 نفر در کمپاصلی آینده این شغل پردرآمد و البته خطرناک شرپاها را با چالشی عمیق روبرو ساخته!
Steve Mock مدیر "مرکز آموزش کوهنوردی خومبو" معتقد است درآمد کمتر شرپاها همراه بوده با هزینه بالای ایشان در ترمیم و ساخت خرابیهای ناشی از زلزله!
آنگ شرینگ رئیس اتحادیه کوهنوردی نپال نیز از اتمام فصل صعود اظهار نگرانی می کند زیرا از محل قراردادهای شرپاها با آژانسهای گردشگری رقم قابل توجهی نصیب ایشان نخواهد شد!
درواقع اورست را می توان یک راهگشای اقتصادی برای مردم نپال دانست. کوهی با بیش از 3.5 میلیون دلار درآمد سالانه، که مستقیما به بطن جامعه فقرزده نپال تزریق می گردد.
لازم به ذکر است به ازاء هرمجوز صعود مبلغ 11 هزار دلار در جبهه نپال و 7 هزار دلار در جبهه تبت از هر کوهنورد اخذ می شود. بدیهی است لغو برنامه صعود می تواند موجب باقی ماندن دین کوهنوردان برگردن دولت نپال شده همچون سال 2014 ایشان مجبور به تمدید مجوزها برای سالهای آتی شوند! امری که درآمدهای دولت نپال از اخذ مجوزهای را کاهش می دهد. طبیعی است دولت نپال در چنین شرایطی از بازگشایی مسیر آبشار یخی و بازگشت به فعالیت کوهنوردان حتا با شرایط بد روانی ایجاد شده استقبال می کند!
اما پرسش اساسی این است که با توجه به بار روانی حوادث رخ داده طی دوسال اخیر آیا چنین کاری معقول است. ضمن آنکه دیدگاه منفی جامعه به کوهنوردی فنی می تواند موجب روی برگرداندن مردم عادی از این رشته شود!
به قول پیتر آتانس: "آینده بسیار نامشخص است."
پی نوشت
در چنین شرایطی به منظور کمک به جامعه بحران زده نپال بخصوص شرپاهای فقیر، کشورهای مختلف اقدام به جمع آوری اعانه نموده اند. بنیاد هیمالیای آمریکا، خیریه الکس لو، بنیاد خیریه دوگ اسکات و بسیاری از سازمانهای علاقمند به وضعیت مردم هیمالیا اقدام به جمع آوری کمک در این زمینه نموده اند.
منبع : وبلاگ کوه قاف
