مهشید صبری در وبلاگ mountaineer می نویسد : عمه بلقیس به همه چیز کار داشت ، به اینکه دختر همسایه تازگی ها زیر ابرویش را برداشته ، به اینکه زن مطلقه ای که طبقه ی دوم زندگی می کندبعد از نیمه شب برگشته ، به اینکه فلانی توی میهمانی دامن کوتاه پوشیده. عمه بلقیس دوست داشت که همه ی دنیا مثل او به زندگی نگاه کنند. هرکس حرکتی می کرد که با عرف و سنت های او نمی خواند عمه بلقیس لبش را می گزید و روی گونه هایش می زد اما هیچ پاسخ صریحی برای رد آن نداشت. اگر خیلی به چالش می کشیدی اش و ثابت می کردی که فلان کار آنقدرها هم بد نبوده می گفت: وا... خدا مرگم بده ،همسایه ها چی فکر می کنند؟؟؟چون اصولا اینکه بقیه چه فکری می کنند در فرهنگ عمه بلقیسی از اینکه خود آدم چه فکری می کند مهم تر است!!!
لازم نیست عمه ی کسی باشید تا عمه بلقیس باشید. “عمه بلقیسی” فرهنگ غالب کشور ماست. عمه بلقیس ها همه جا هستند و به همه چیز کار دارند. به عقاید دیگران، به رفتار شان، به گفتارشان و... عمه بلقیس ها داعیه دار فرهنگ و شرافت و همه چیزهای اینجوری هستند و ماموریت دارند مردم را زیر ذره بین بگذارند و نقد و ارشاد کنند. اصولا دریچه ی دیدشان از زیپ شلوارشان باز تر نمی شود.هرکس یک کم متفاوت،کمی منتقدو یا ساختار شکن باشد در قاموس عمه بلقیس بایکوت به شمار می رود. این را هم بگویم که در قاموس عمه بلقیس بقیه بدی ها مثل دزدی، دروغ گویی ، ریاکاری و … مهم نیست.. و البته آنها در بکار بردن هیچ برچسبی امساکی به خرج نمی دهند.
ادامه مطلب در وبلاگ mountaineer ( مهشید صبری )
