دیدگاه
رضا زراعی در کوه قاف می نویسد:
اگرچه نمی شود منکر نقش مهم صعودهای ورزشی به عنوان تنها بخش قهرمانی کوهنوردی در سازمانهای مرتبط با کوهنوردی نظیر فدراسیون و هیئت ها بود، اما یکسویه نگری مدیران به این رشته و بی توجهی ایشان به مادر ورزشهای کوهستانی هم گناهی است نابخشودنی که متاسفانه کوهنوردی امروز ما دچار آن گردیده!
گذشته از بذل و بخشش مدیران ورزشی بر سر برگذاری رقابتهای صعودهای ورزشی و مایه گذاشتن از کوهنوردی بجای رسیدگی به معضلات آن، این روزها نوعی بیماری کوهنوردی ما را دچار روزمرگی کرده!
نادیده گرفتن وضعیت پناهگاهها و جانپناههای کوهستانی که هیچ یک توان تامین هزینه های خود را ندارند و برخلاف صعودهای ورزشی بجای دلار محتاج ریالهای دولتی هستند!
واگذاری طرح راهنمایان کوهستان به سازمان میراث فرهنگی! و نادیده گرفتن پشتوانه های کوهنوردی که طی بیش از 4 دهه در کشور پدید آمده اند!
بی توجهی به وضعیت آموزش و عدم هزینه کرد حتی یک ریال و نگرش به آموزش به عنوان تامین کننده بخشی از هزینه ها!
نادیده گرفتن مشکلات امداد و نجات و بسنده کردن به پیامهای تسلیت به خانواده قربانیان!
ناتوانی در پشتیبانی از صعودهای برون مرزی!
و چندین و چند کج نگری که گریبان کوهنوردی را گرفته و به ظاهر قصد اصلاح هم ندارد!
بدیهی است برگذاری رقابتهای صعودهای ورزشی می تواند موجب رشد کمی و کیفی این ورزش نوپا شود، اما پرکردن کاغذ بیلان سالیانه با آمارهای صعودهای ورزشی، چشم بستن مسئولین در زیر برفهای مانده زمستان است ...
