تهران کوه : بالاخره پس از کش و قوس های فراوان میان کاردینال های کوهنوردی ایران، نام رضا زارعی از دودکش انتخابات فدراسیون کوهنوردی ایران بیرون آمد! رضا زارعی گمنام نیست و سرجمع، کوهنورد خوشنام و درد آشنائیست که با اندک درایت و مراقبت از اطرافیان به گمانم براحتی بتواند توقعات و انتظارات جامعه کوهنوردی از این انتخابِ تقریباً غیر منتظره را، برآورده نماید.
گرچه بعضی بر این باورند که انتخاب رضا زارعی نه صرفا ًدر گروِ سوابق خودِ وی ، بلکه ریشه در نارضایتی عمومی و گسترده از عملکرد شعاعی دارد (چیزی مشابه انتخابات ریاست جمهوری در ایران که وقتی راستی ها گَند می زنند مردم به چپی ها اقبال می کنند و وقتی چپی ها گَند می زنند مردم به راستی ها اقبال می کنند)، اما به اعتقاد نویسنده، چنین امری پس از انتخاب شدن یک رئیس جدید آنهم در یک فرآیند مورد قبول عامه دیگر چندان مهم نیست بلکه آنچه که فعلاً مهم است اصل " تغییر " و اصل " امید به آینده بهتر " است و دقیقاً همین مسئله ایجاب می نماید تا جامعه کوهنوردی ستون تعامل با رئیس جدید را بر بستر " حسن ظن ، امید و همکاری " بنا نماید مگر آنکه آقای زارعی خود آگاهانه و به عمد دوباره پاشنه فدراسیون را بر همان مدار شعاعی بچرخاند که در این صورت، قواعد بازی واکنش ها و رفتارهای دیگری را به جامعه کوهنوردی دیکته خواهد کرد!
خلاصه کلام، بر این باورم که حمایت از آقای رئیس جدید فدراسیون کوهنوردی - حداقل در این مرحله - یک وظیفه اخلاقی و ساختاری ست. ساختاری از این جهت که تعامل و همکاری طرفین، یعنی آحادجامعه کوهنوردی و فدراسیون کوهنوردی،یک جاده یکطرفه نیست و اینگونه نیست که فقط رئیس فدراسیون در مقابل ما وظیفه و یا تکالیفی داشته باشد بلکه ما نیز متقابلاً در قبال فدراسیون وظایف و تکالیفی خواهیم داشت!
ضمن آرزوی موفقیت برای رئیس جدید فدراسیون کوهنوردی ایران ،
از آقای رضا زارعی در تحقق وعده هایش، حمایت کنیم!
ادامه این مطلب زیبا را در وبلاگ تهران کوه ( عبدالله عزیزاللهی ) مطالعه کنید .
