کوه نامه: دیدگاه
در اسفند ماه سال گذشته انتخابات «تعیین میزبان صعود قلم نهم» صورت گرفت و در یک رقابت تنگاتنگ «قله سبلان» به عنوان محل گردهمایی وبلاگنویسان انتخاب شد. در آن موقع و بعد از انتخابات در وبلاگ صعود قلم نوشته شد:
وبلاگ صعود قلم: نظرسنجی تعیین میزبانی نهمین صعود قلم با استقبال گرم دوستان کوه نویس برگزار شد. اینک با افتخار اعلام می کنیم که بعد از صعود ششم شاهد برگزاری یکی از پرشورترین انتخابات تعیین میزبانی صعود قلم بوده ایم. که جای دارد از تمام دوستانی که در این انتخابات شرکت کردند تشکر ویژه ای نمائیم.
از مجموع ۱۵۳ رای اعلام شده از طرف دوستان کوه نویس و کوه نورد، ۱۴۲ رای مورد تایید و شمارش قرار گرفت که در نهایت سبلان با ۴۱۱ امتیاز به عنوان برنامه ی منتخب نهمین صعود قلم برگزیده شد. به محمد صدقی و دوستانش تبریگ گفته و برایشان در اجرای هرچه بهتر این برنامه آرزوی موفقیت دارم.
اما آنچه که دیده شد این صعود و گردهمایی وبلاگنویسان به یکی از کم فروغ ترین صعودهای قلم تبدیل شد. این انتخاب که به زعم وبلاگ صعود قلم بعد از صعود ششم از پرشورترین انتخابات تعیین میزبان بود با استقبال بسیار سرد کوه نویسان مواجه شد و از نکات عجیب آن این بود که خاصه بیشتر آنانی که با شور و حرارت خاصی به سبلان رای داده بودند در آن شرکت نکردند! و مشخص نشد اصلا برای چه رای داده بودند و از این انتخاب خرسند شده بودند!! گویی بیش از آنی که تمایل به شرکت داشته باشند و یا اصلا اینکه کجا میزبان شود در یک رقابت نانوشته دو طیف وبلاگنویس به رقابت پرداختند تا کاندیدای خود را به کرسی بنشانند و بعدش چه می شود دیگر مهم نیست!
«محمد صدقی» ،همکارانش و هیات اجرایی زحمات بسیاری کشیدند، تدارکات بسیار عالی از سالن همایش و خوابگاه و امکان گردش برای شرکت کنندگان و همینطور پذیرایی خوب و برای روز صعود هماهنگی با سایر ارگان های ذیربط و استقرار نیروهای هلال احمر با تجهیرات کامل امداد و نجات خاص کوهستان و همچنین هماهنگی با هلی کوپتر در صورت بروز حادثه از زحماتی بسیاری بود که صدقی و دوستان میزبانش متحمل شدند. اما این میان با استقبال بسیار سرد وبلاگنویسان و سالن همایشی که نام هر کس در همایش برای تقدیر خوانده می شد غایب بود خستگی را بر تن محمد صدقی و دوستانش و هیات اجرایی گذاشت.
صعود قلم نهم با برنامه ریزی بسیار خوب میزبان و هیات اجرایی اما بی مهری وبلاگنویسان به اتمام رسید اما آنچه که مسلم است این تشکل برای تداوم حیات نیاز به یک آسیب شناسی جدی دارد در غیر این صورت گویی صعود قلم نیز بسان بسیاری از حرکت هایی که در ایران به سرعت اوج می گیرد و سریع تر آنچه که فکر کنید رو به افول می رود به تاریخ کوه نوردی خواهد پیوست.
در خصوص صعود قلم و سایر سازمانهای مردم نهاد کوه نوردی مقاله ای تحت عنوان «پنجره شکسته» در وبلاگ «گل حسرتی» به قلم نگارنده به تحریر در آمده بود(اینجا)که بازخوانی مجدد آن را پیشنهاد می کنم.
در این خصوص کماکان حرف هایی برای گفتن باقیست.
توضیح عکس :روز اجرای برنامه صعود قلم - فرشید داوودی
