قوانین برگزاری مسابقات سنگنوردی با گذشت زمان همواره دستخوش تحولات مثبتی بوده است. اما متاسفانه در ایران گاهی ماجرا بگونه ای دیگر پیش می رود. ما تلفیق مدرنیته و سنت دربرگزاری مسابقاتمان را تا کجا پیش می بریم؟ تا انجا که در مسابقه روز جمعه (قهرمانی استان تهران) که توسط هیئت محترم کوهنوردی استان برگزار می شود، کادر مجرب در زمینه فوریت های پزشکی در محل مسابقه حضور ندارد! تا آنجا که دو شرکت کننده در ابتدا پشت سر هم به شدت مصدوم می شوند و از عدم اقدام صحیح و بموقع پزشکی در محل حادثه رنج می برند! شرایطی که کم و بیش ما را یاد نبرد خونین گلادیاتورها می اندازد، آنجا که هدف فقط و فقط برگزاری مسابقه است و دیگر هیچ! گویی جان آدمی در این میان کوچکترین اهمیتی ندارد.
عکس از اینترنت
خبر را وقتی شنیدم ابتدا با چند نفر از شرکت کنندگان صحبت کردم، پیگیری اخبار مسابقات سنگنوردی بانوان دغدغه اکثر دختران سنگنورد است، مهم است بدانیم دقیقا چه اتفاقی افتاده و آنچه بر روند این مسابقه گذشت حیرت انگیز و تاسف بار می باشد. وقتی نفر اول دچار حادثه شده و حمایتچی توان جمع کردنش را ندارد و از ناحیه کمر آسیب می بیند بطرزی که اکنون در بیمارستان بستری است، نفر دوم را روی همان مسیر می فرستند، که نفر دوم هم ( خانم شیوا نوربخش که یکی از بهترین سنگنوردان سالن کار و طبیعت کار تهران هستند) مجددا در همان مسیر دچار آسیب شده و پای راستشان از چند ناحیه می شکند، جالب اینجاست که در این مورد هم حمایتچی قادر به ارائه حمایت حرفه ای نبوده و خانم نوربخش اظهار می دارد که حمایتچی گفته که دفعه اول زیاد طناب دادیم کمرش آسیب دید، گفتید نفر بعدی رو فیکس حمایت کنید، نفر دوم پاش شکست، دیگه چکار باید بکنم؟؟؟ این بدان معناست که پس از بازبینی فیلم اولین صعود کننده، هیئت داوران متوجه ضعف حمایت شده و درمورد نفر دوم با جایگزینی حمایتچی مجرب تر این ضعف را جبران نمی کند که در نهایت عدم انجام حمایت دینامیک برای صعود کننده دوم منجر به بروز حادثه ای جدی برای ایشان می شود. اشتباه محرزداور و حمایتچی مانع متوقف کردن مسابقه و بررسی تخصصی و حذف ریسک های احتمالی نمی شود و برگزار کنندگان تنها زمانی مسابقه را متوقف می کنند که با اعتراض دیگر شرکت کنندگان و هراس آنان برای مسابقه دادن بر مسیری که طراحی آن را اصولی نمی بینند مواجه می شوند. اساسا برگزاری مسابقه به روش ازمون و خطا امری انسانی نیست . متاسفانه در نهایت خانم فاطمه سعدیان اعلام می کند که فیلم صعود خانم نوربخش پاک شده است و مشخص نمی شود که چرا کسی در این زمینه پاسخگو نیست. از تمامی اینها گذشته همگان می دانیم که پنج دقیقه ابتدای بروز آسیب گلدن تایم درمان است و عدم حضور کادر مجرب پزشکی می تواند لطمات جبران ناپذیری را رقم زند.
متاسفانه در خصوص این حادثه اقدامات اولیه درمانی توسط تماشاچیان و افراد حاضر صورت می پذیرد که از آن جمله عدم اجازه به خانم نوربخش برای در آوردن کفش سنگ از پای ایشان در دقایق اولیه، زدن اسپری بی حسی و بستن پا با بانداژ بوده که مورد آخر با درایت یکی از مربیان مجرب که خوشبختانه حضور داشته رفع می شود. در حالی که قاعدتا پس از اولین حادثه داوران می بایست نسبت به تعویض حمایتچی با فردی که توانایی انجام حمایت مسیر طراحی شده شان را دارد اقدام می نمودند و در نهایت گروه امدادی هم در آن میان وجود ندارد، پزشکی با تاخیر از بیرون مجموعه وارد داستان می شود و در نهایت اقدامات بعدی صورت می پذیرد. و در نهایت مسابقه زمانی کنسل می شود که اکثریت شرکت کنندگان از رفتن روی چنین مسیری هراس داشته و شرایط مسابقه را ایمن نمی بینند. حال سوال اینجاست که ما چطور می توانیم برای ورزش کشورمان جهانی فکر کنیم، جهانی تمرین کنیم درحالی که در برگزاری مسابقاتمان نمی توانیم جهانی رفتار کنیم؟ باتوجه به اینکه آسیب هایی اینچنین برای بانوان بسیار خطرناک تر از آقایان است از مسئولان محترم برگزار کننده انتظار می رود با دقت و حساسیت بیشتری نسبت به برگزاری مسابقات مبادرت بورزند. به نظر می رسد ورژن خونین برگزاری مسابقات در یونان باستان برای این ملک کاربرد ایمنی ندارد و نیاز به بروز رسانی در آن احساس می شود!
بروز حوادثی اینچنین و عدم مدیریت صحیح آن توسط برگزار کننده قطعا باعث دلسردی مخاطبان و شرکت کنندگان بوده و هیچگونه رشدی در بدنه ورزشی این مملکت ببار نمی آورد.
به روز رسانی :
بر طبق آخرین اطلاعات دریافتی پای خانم شیوا نوربخش از 3 جا شکستی دارد و بر اساس نظر پزشکان 5 ماه بهبودی نسبی ایشان طول خواهد کشید .
منبع : وبلاگ مکث ( لیلی رهنما)
