کوه نامه: عظیم قیچی ساز بعد از صعود موفقیت آمیز قله شیشاپانگما بامداد امروز به میهن بازگشت بنابر اعلام پایگاه خبری فدراسیون کوه نوردی:

«عظیم قیچی ساز» که اخیراً موفق به صعود قله «شیشاپانگما» شد و یک گام دیگر برای پیوستن به باشگاه هشت‌هزاری‌های جهان نزدیک‌تر گردید، شنبه ۲۰ اردیبهشت ماه ساعت ۴:۲۵ بامداد از طریق فرودگاه امام خمینی (ره) و با استقبال جمعی از مسئولین فدراسیون، دوستان و هم‌نوردان به میهن باز گشت.

عکس و خبر از سایت:فدراسیون کوه نوردی

پروانه کاظمی در وب سایت شخصی خود خبر بازگشت به بیس کمپ را منتشر کرده است . در خبر منتشر شده اعلام شده است که تمامی تیم های اکسپدیشن برنامه های خود را بر روی قله دئولاگیری خاتمه داده اند . و در ادامه نیز خبر ورود تیم summit7   را که یک تمی چند ملتی است به کمپ اصلی دائولاگیری اعلام کرده است . این تیم بعد از کنسل شدن صعود های اورست برای تلاش بر روی این قله وارد منطقه شده اند .

92/02/18- 2014/08/05

برگشت به کمپ اصلی- اعلام خاتمه اکسپدیشن از طرف تمامی تیمها
ازکمپ اصلی اورست جهت تلاش صعودSummit-7 ورود تیم چند ملیتی 

Back to BC - declare to end of  the  expedition of all teams
Arrival  Summit-7 multinational teams  From Failed Everest Base Camp to attempt to climb

 

طی روز های گذشته خبر حضور پروانه کاظمی در کمپ 3 و قصد ایشان و برای بازگشت به کمپ اصلی به علت بارش های شدید اعلام شده بود که ساعتی قبل ساعت شخصی ایشان خبر بازگشت به کمپ 1 را منتشر کرد. طبق خبر برف عمیقی بعد از کمپ سوم وجود دارد و باد شدیدی در حال وزیدن است.  پروانه کاظمی فردا به کمپ اصلی بر خواهد گشت.

کوه نامه آرزوی سلامتی و موفقیت را برای پروانه کاظمی دارد .

محسن سعید زاده ( آیاز ) در وبلاگ خود  http://www.dadadagh.blogfa.com/ تحلیل قابل تعمقی از مشکلات حضور ورشکاران ما در مسابقات جام جهانی باکو کرده که خواندنی است . به نظر کوهنامه از اینکه ورزشکاران ما با این همه سختی در میادین جهانی حضور می یابند و امیتازاتی نیز کسب می کنند انصافا ورزشکارانی بزرگ هستند . آنها از همه ی توان خود استفاده کرده اند و نتایج خوبی هم گرفته اند . با ادبیات مسنر آنها در مسابقات جهانی فعلا اولین نیستند اما همواره بهترین هستند . سپاس از ورزشکاران ما  و سپاس از آقای سعید زاده . با هم می خوانیم :

دو هفته قبل از شروع مسابقات سنگنوردي آذربايجان دو سنگنورد اهل اين كشور به زنجان آمده بودند تا از ديواره سرعت شهر كه نزديكترين ديواره سرعت استاندارد به باكوست! استفاده و تمرين كنند.

آيسل خانم سنگنورد آذربايجاني كه توان بالاي دختران سنگنورد زنجاني را در تمرين ها مشاهده كرده بود از اينكه الناز ركابي و فرناز اسماعيل زاده بدون اينكه مربي اي داشته باشند تنها با تحقيق و مطالعه شخصي به تمرين مي پردازند ابراز تعجب و تاسف مي كرد.

باتوجه به شناخت آيسل از سنگنوردان جهان از او درباره شانس ركابي براي كسب مدال در مسابقات آذربايجان سوال كردم  او ضمن صحه گذاشتن بر قدرت ركابي او را پايين تر از سطح مدال آوران جهاني دانست و مرا با آنا آشتور «Anna Stöhr» شانس اول قهرماني آشنا كرد.

چند كليپ از صعودهاي او به من نشان داد و همين كافي بود تا فاصله ركابي كه سالهاست نفر اول ايران بوده را با سطح جهاني  درك كنم. پس از اين مقدمه به سوال اولم مي رسم چرا آشتور مي تواند قهرمان جهان شود اما نفر اول ما (كه بي شك پتانسيل بالقوه بالايي دارد) حتي به فينال نمي رسد؟

پاسخ هاي متعددي مي شود براي اين سوال ارائه كرد اما به نظر بنده چند نكته عيني بسيار اثر گذار دلايل عمده آن «توانستن» و اين «نتوانستن» خواهند بود:

*  دو مربي بدنسازي، يك مشاور تغذيه، يك مشاور روانشناسي و 4 مربي تخصصي در 4 ماه آخر منتهي به مسابقات آذربايجان مستقيم و غير مستقيم آنا آشتور را همراهي مي كردند.

-  در مورد الناز ركابي...تقريبا كه نه دقيقا صفر! در واقع تنها معلم وي و ديگرهم تيمي هايش مطالب تحقيقي و تاليفي از اينترنت و تكيه بر آموخته هاي شخصي بوده است.

*   آنا آشتور هشتمين حضور خود در مسابقات جهاني و سيزدهمين حضور خود در تورنمنتي رسمي كه در تقويم IFSC ثبت مي شود را تجربه مي كرد.

-   الناز ركابي سومين بار بود كه مسابقه اي در خارج از كشور را تجربه مي كرد.

*  8 روز قبل از شروع مسابقه آشتور تحت مراقبت هاي روانشناختي و ريلكسيشن بوده تا ازاسترس هاي ناشي از تمرين زياد كاسته و براي مسابقه آماده شود.

-   8 روز قبل از شروع مسابقه ركابي درگير تهيه هزينه بالاي بليط و اقامت در باكو ، طراحي و پرداخت هزينه لباس فرم تيم ملي!، ارز مرجع، لباس و وسيله مناسب بوده و كمترين توجهش به تمرين و تمركز بود.

و موارد بسياري كه در اين مجال نمي گنجد اينها تنها نمونه هايي از تفاوت ها و شرايط  نفر اول آنها و نفر اول ما بود 

و  فراموش نكنيد كه فقط الناز ركابي در اين مسابقه شركت نكرده و به شرايط و وضعيت بد تمريني خود نباخته است او در اين مطلب به نمايندگي از 10 نماينده ديگر كشورمان كه در اين مسابقات شركت كرده و پايين تر از سطح واقعي خود ظاهر شدند تحليل شد 

- فرناز اسماعیل زاده - زهرا رضایی - مریم علیخانی - علی برات زاده - رضا علیپور - محسن شفیعی - مجتبی خدائی - محمد صادق یوسفی - رضا کلاه سنگیان - آرش دوست داربان 

اينها ديگر ركابي هايي بودند كه  در نا معادله اي نا متوازن با آشتور هاي خود مبارزه كردند.

کوه نامه : از وبلاگ های کوه نوردی

فرید صدقی نویسنده وبلاگ کانون کوه نوردی اوراز مهاباد در وبلاگ کانون می نویسد:

اعلام پوزش رسمی کانون کوهنوردان اوراز مهاباد از همنوردان کانون کردستان

همنورد ارجمند جناب آقای صلاح حقیقیان در مصاحبه با خبرگزاری کردپرس (متن مصاحبه اینجا) به موضوع بیست وهفتمین برنامه مشترک کانون کوهنوردان کردستان پرداخته که قرار بود در روزهای  11و12 اردیبهشت ماه 1393در منطقه سرشاخان برگزار گردد ولی به گفته‌ی ایشان متاسفانه تنگ‌نظریها مانع شد و باعث شد تا تعداد زیادی از همنوردان بهترین روزهای اردیبهشت و شاید یکی از بهترین برنامه های کوه‌نوردی بهاری را ازدست بدهند.

با توجه به اینکه این عزیزان مهمان کانون کوهنوردان اوراز مهاباد بودند، متاسفانه  لغو شدن برنامه قبل از هرچیز در نهایت بهت و ناباوری، باعث شرمندگی و ناراحتی بسیار زیاد ما گردید. زیرا همگان خوب می‌دانند که مردم این دیار به مهمان نوازی شهره هستند. و کوهنوردان خود مرام و آداب خاصی در اجرای برنامه های مشترک با همنوردان سایر شهرها دارند. باور نداشتیم که همشهریانمان به راحتی ما را شرمنده‌ کنند و نگذارند پذیرای مهمانانی آن هم کوه‌نورد باشیم. کانون برای اجرای آبرومندانه‌ی یک صعود مشترک به عنوان راهنمای این صعود  از قبل برنامه ریزی نموده حتی جهت مکان یابی محل کمپ به منظور شب‌مانی و مسیر صعود به قله‌ی قلات هیلم از مسیر غار "رفته" در سه هفته قبل از تاریخ اجرای برنامه یک برنامه کوهپیمائی در همان محل اجرا نمود. پیش بینی تعداد شرکت کنندگان، حدود یکصد نفر بود ولی بعد از آنکه باخبر شدیم برنامه با فراخوان دوستان سنندجی و با شرکت سایر همنوردان از شهر‌های دیگر خواهد بود و احتمالا تعداد به حدود سیصد نفر خواهد رسید، از کاک صلاح حقیقیان خواستیم تا با ارسال نامه‌ای به اداره ورزش و جوانان مهاباد، موضوع را اطلاع دهند  تا خدای نکرده اتفاق پیش بینی نشده‌ای رخ ندهد و ما را شرمنده سازد که در نهایت همان شد و شرمنده همنوردان خوبمان شدیم. ظاهرا هیئت کوهنوردی مهاباد با حضور کانون کوهنوردان اوراز مهاباد به هر عنوانی مخالفت نموده و اعلام داشته  کانون گروهی است که با هیات همکاری ندارد (زیرا اعضای کانون در هیئت کوهنوردی مهاباد ثبت نام نکرده و شهریه پرداخت ننموده و کارت هیات را دریافت ننموده اند!).

این درحالی است که کانون کوهنوردان اوراز مهاباد قبلا از فدراسیون مجوز فعالیت داشته و از یک سال قبل جهت تمدید آن اقدام نموده و در این راستا موسسه فرهنگی و ورزشی اوراز مهاباد مکریان را به ثبت رسانده است. سپس جهت دریافت مجوز به عنوان (سمن) از فرمانداری مهاباد اقدام کرده و در نهایت از تابستان گذشته با اعلام تغییر قوانین ثبت (سمن‌ها)  جهت دریافت مجوز فعالیت به عنوان باشگاه مدارک خود را تسلیم و در تمامی این مراحل همکاری کاملی از سوی اداره محترم ورزش و جوانان مهاباد با مسئولین کانون انجام شده است.  همواره معرفی نامه‌های لازم از سوی اداره ورزش و جوانان صادر گردیده و فعالیت کانون مورد تایید رئیس محترم این اداره بوده است، که در نهایت منجر به دریافت مجوز فعالیت به نام باشگاه کوهنوردی اوراز مهاباد به تاریخ 10/2/93 گردید. حالا چه شده که رئیس محترم هیات از مدتی قبل نظرش نسبت به ما عوض شده و ما را به رسمیت نمی‌شناسد نمی‌دانیم.

جناب آقای پهنائی رئیس محترم هیئت کوهنوردی مهاباد را ارجاع می‌دهیم به این پست وبلاگ کانون :

http://k-ovraz.blogfa.com/post-614.aspx

و از اینکه ما را شرمنده همنوردان خود کردند باز هم سپاسگزاریم.