محمد اوراز (۱۳۴۸- ۱۳۸۲) کوهنورد کرد ایرانی است. وی نخستین فرد مسلمان صعودکننده به قله اورست (۱۳۷۷) است، (در این صعود سه ایرانی مسلمان دیگر نیز همراه با او موفق به صعود شدند).

زندگینامه

در شامگاه ۲۵ شهریور سال ۱۳۴۸ در شهرستان نقده به دنیا آمد. هنگام تولد وی حاج احمد اوراز دوران حبس را در زندان فلک الافلاک سپری می‌نمود و این آغاز توأمان با درد و رنج دوری از پدر، سرآغاز زندگی بزرگ مرد تاریخ کوهنوردی ایران زمین را رقم زد.

لیلا اسفندیاری کجوری راد (۲۷ بهمن ۱۳۴۹- ۳۱ تیر ۱۳۹۰) کوهنورد زن ایرانی بود که رکوردهای صعود متعددی را به عنوان نخستین زن کوهنورد ایرانی به نام خود به ثبت رساند. در یکی از شاخص‌ترین صعودهای خود موفق شد به قله دشوارنانگاپاربات صعود کند؛ صعودی که از سوی فدراسیون کوهنوردی ایران هرگز پذیرفته نشد.وی همچنین در تلاش برای ثبت رکوردی جدید، قصد صعود به قله کی۲، دشوارترین قله جهان را داشت که به دلیل شرایط نامساعد جوی موفق به این کار نشد. وی در آخرین صعود خود در راه بازگشت از صعود موفق قله گاشربروم ۲ به دلیل خستگی و از دست دادن تعادل خود در سقوطی ۳۰۰ متری کشته شد. بنابر وصیت وی جسد وی در همان محل باقی ماند و در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا تهران تندیسی به یاد وی ساخته شد.

حمله تروریستی طالبان در بیس کمپ نانگا پاربات موجب نشده تا کوهنوردی در 8000 متری ها و سایر کوههای پاکستان متوقف شود . دهها کوهنورد از جمله معروفترین کوهنوردان جهان یعنی دیوید لاما و پیتر اورتنر  ، و دهها تیم از کشورهای مختلف جهان از جمله ژاپن ، انگلستان ، کانادا ، اتریش ، آلمان ، اسپانیا ، سوئیس ، ایران و......در حال حاضر در همه ی کوههای 8000 متری و کمتر در حال تلاش و صعود هستند . حتی در خود نانگا پاربات یک تیم رومانیایی از جبهه روپال درحال صعود به قله می باشد . آنها سپاسگزار وزارت امورخارجه رومانی و سفیر رومانی در پاکستان و نیز سپاسگزار دولت پاکستان هستند که شرایط روحی و روانی مناسبی برای ادامه تلاش و صعود آنها فراهم کرده اند . آنها می گویند : "برای ما خروج از نانگا پاربات کار آسانی بود . اما ما کوه را برای آسان ترین راه انتخاب نکرده ایم . ممنون برای اندیشه های مثبت شما . نگران ما برای انرژی های منفی نباشید " !

علاوه بر رفتار مدرن ، متمدنانه و قهرمانانه ی کوهنوردان رومانیایی ، بسیاری از کوهنوردان و مدیران برجسته و صاحب نام باشگاههای کوهنوردی جهان از جمله کوهنورد معروف و فرهیخته امریکا Phil Powers  که ضمنا مدیر اجرایی انجمن کوهنوردی امریکا می باشد رفتاری به شدت انسانی از خود نشان داده اند . آنها تاسف و تاثر خود را از این تراژدی هولناک اعلام کرده و با خانواده مقتولین نیز همدردی کرده اند ، اما آنها هرگز تراژدی دوم را فراموش نکرده اند . تراژدی دوم ، به قول مدیر اجرایی آلپاین کلاب امریکا ، ضربه هولناکی است که طالبان برمعیشت مردم فقیر این منطقه زده است . مردم نجیب و مهربانی که به حضور توریست ها و کوهنوردان در سر زمین خود نیاز دارند و حالا بخشی از روزی خود را با این حمله تروریستی از دست داده اند . این مردم نجیب و مهربان ، باز هم به قول مدیر مذکور ، دهها سال است که میزبان کوهنوردان کشورهای مختلف جهان بوده اند و بارها جان کوهنوردان را نجات داده اند .

     http://inclined.americanalpineclub.org/2013/06/terrorism-in-pakistan-tragedy-with-many-losses/

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=summer-2013-karakoram-climbs-go-on_1372434227

از وبلاگ های کوهنوردی

کوه نامه: وحید سپنج در وبلاگ سپنج کوه می نویسد:

متاسفانه در تاریخ 31-3-92 با رسیدن به جانپناه متوجه شدیم که جانپناه توسط گروهی از دامداران هنیزی اشغال شده و وسایل خود را به داخل آن منتقل کرده اند. این مساله حتی مورد اعتراض گروه های دیگر دامداران بود که جاهای دیگر منزل کرده بودند و می گفتند که جانپناه برای کوهنوردان است. البته با آنها صحبت کردیم و توضیح دادیم که چرا جانپناه باید برای کوهنوردان خالی بماند، ولی آنها نیز از بی عدالتیها در تقسیم مراتع و درد و مصیبت و مشکلاتشان می گفتند و ضمنا می گفتند اینجا زیاد نمی مانیم! ولی بهر حال این مساله قابل تامل است و لازم است که از طرف فدراسیون، نظارتی بر جانپناهها و پناهگاهها صورت گیرد و این مساله پیگیری شود. چرا که اگر ابن مساله اپیدمی شود، دیگر جایی برای کوهنوردان باقی نخواهد ماند.

لازم به ذکر است که این جانپناه در ارتفاع 3270 متری در سمت جنوب قله سیالان قرار گرفته و می توان با حدود 6 ساعت کوهپیمایی ار روستای هنیز الموت به آن دست یافت.