بالاخره خبر حوداث تیم آرش و خبر مشکلات پیش آماده در سایت های خبری مهم کشور بازتاب یافت . این خبر در سایتهای ایسنا و تابناک با متن زیر منتشر شد است . 

مفقود شدن سه کوهنورد تیم "آرش" در هیمالیای پاکستان

" سه کوهنورد تیم "آرش تهران" در پاکستان مفقود شده‌اند و شرایط آنها بحرانی است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آیدین بزرگی، پویا کیوانی و مجتبی جراحی سه کوهنورد تیم "آرش تهران" هستند که هفت روز پیش در مسیر بازگشت از قله «برود پیک» از هیمالیای پاکستان دچار سانحه شدند و اکنون یک هفته‌ است که مفقود شده‌اند.

این کوهنوردان در ارتفاع 7700 متری دچار سانحه شده‌اند و آخرین تماس با این سه نفر به ساعت 10 صبح روز گذشته (جمعه) باز می‌گردد.

تا این لحظه جست‌وجوها برای یافتن این سه کوهنورد بی نتیجه‌ بود و شرایط آنها بحرانی است، چرا که غذا و اکسیژن آنها تمام شده است، چادر خود را از دست داده‌اند و حضور شش یا هفت روزه در ارتفاع 7700 متری باعث می‌شود که ریه‌ها آرام آرام پر شوند و وضعیتشان وخیم شود.

تیم‌های امدادی متشکل از کوهنوردان سوئیسی و دیگر تیم‌های حاضر در هیمالیا تشکیل شده و به دنبال این کوهنوردان هستند."

تو دوستی خدا را رحمی نما

برودپیک دیشب خواب به چشمام نرفت!؟

نکه فکر کنی کمپ چهار بودم برای صعود تو. یا اینکه خیلی دلم هوایت کرده بود. که کرده بود. چون آیدینم را در دامان داشتی همان ناز جوانی که در جنگل عاشقانه می آموخت تا در محضر تو درس پس دهد.

عجبا؟! اما ببینم مگر تو آن نبود که عاشقان زیادی رو به خود راه دادی؟ سفره دل زیر قله ی فرعی پهن کردی و های های تاختی که هِی کوهی ها من زیر غرور بزرگی k2 آموخته ام که با یار مهربان باش. مگر تو آن نبودی که جلال ها و عیلکی ها، مهربانی تا داوا را مستانه به خود خواندی و با آنها زمزمه عاشق سر دادی؟یادم هست در آن شب کذایی بر دل محمد  لالایی خواندی اما نگذاشتی بخواب رود! با حمیدی نجوا سر دادی هِ هِی هِی مهربانی ها دیدی ضرباهنگ آرش بجان خریدی و شادمانه شادی کردی که مهمان آمده اگر چه زِ راه غیر اما تو با دل بزرگت  پذیرا بودی....تو مگر همانی نیستی علی های ما باز  دادی؟  تو رسم میهمان نوازی رو بلد بوده و هستی. آن موقع که جونان مادری مهربان از نپال تا تهران  از لرستان تا خراسان  و آذربایجان را پذیرا بودی تو با ما عهد به خون بستی بنام عاشقان....پس بیا و بنده نوازی کن و یاران ما پس ده نگذار در این آغاز سفر دلگیرت شوم. بغض کنم. سر سفرم رحمی کن به دل ما  ببخشای  اگر بی مهری دیدی... من یار دل زِ تو خواهم

                                                                                                                                       دوست کوچکت نجاریان در راه خانتگری - تیر   1392  

از وبلاگ کوه - حسن نجاریان

30 نفر از اعضای هیئت و گروه قاجر طبق برنامه زمانبندی شده شش ماهه اول به جهت گرامیداشت یاد و خاطره زنده یاد سامان نعمتی عضو گروه قاجر که در نانگاپاربات جاودانه شد، از  4 یال دماوند به قله صعود نمودند

بوسه مادر سامان بر تصویر فرزندش بر فراز دماوند

یکی از ویژگی های این صعود همراهی خانواده سامان ( برادر، عمو، دایی، خاله، دختر دایی) و علی الخصوص مادر گرامیشان بود که جهت زنده نگه داشتن یاد و خاطره فرزند توانمندش همراه گروه در بلندای بام ایران ایستاد تا بار دیگر بر بوسه ای بر عکس او زند.

کوه نامه : در این برنامه  دو نفر از نویسندگان کوه نامه خانم ها صالحی و کرمی نیز حضور داشتند که این صعود را به این دو نفر تبریک می گوییم .

اگرچه تاکنون از صعود انتحاری و فرود ناکام  تیم برود پیک گزارشاتی به صورت پراکنده  ارائه شده لیکن در اینجا با استفاده از سایت  Exweb تلاش می شود تا شرحی کوتاه اما حداقل روشن و قابل فهم از این فعالیت اندوهبار تا این لحظه ارائه شود .

مسیر ایران

در سال 1388 تیم ایرانی آرش تلاش کرد تا با گشایش مسیری نو در رخ جنوب غربی به قله 8047  متری برود پیک برسد . مسیر جدید شامل دو بخش است : ۱ - بخش اول در رخ جنوب غربی تا کمپ 3 مسیر نرمال . ۲ - بخش دوم ، بدوا تراورس در سمت راست کمپ 3 و سپس عبور از مسیری نسبتا مستقیم تا قله اصلی . این دو بخش را می توانید به راحتی در عکس ها ببینید . تلاش تیم آرش در سال 1388 در ارتفاع 6800 متری یعنی در محدوده ی کمپ 3 مسیر نرمال به دلیل شرایط جسمی کوهنوردان متوقف شد . در سال 1390 نیز این تیم در ادامه تلاش قبلی خود کارهایی انجام داد اما موفق به صعود قله نشد .

صعود

امسال تیم 5 نفره ایرانی تلاش کرد تا از مسیری جدید به قله برسد . بعد از هم هوایی و کار در مسیر ، هفته گذشته صعود قله استارت زده شد . تیم بدون هیچ مشکلی به کمپ 3 رسید :

شنبه ۲۲ تیر – آیدین بزرگی ، پویا کیوان ، و مجتبی جراحی کمپ 3 را به طرف قله ترک می کنند . شرایط سخت و دشوار  است . آنها به ارتفاع 7350 متری می رسند و اولین بیواک را شنبه شب تجربه می کنند .

یکشنبه ۲۳ تیر – تیم 3 نفره با مسیر سنگی بالای بیواک ( 1 ) در گیر می شود و فقط می تواند 100 متر صعود کند و به ارتفاع 7450 متری برسد . آنها ناگزیر دومین بیواک را یکشنبه شب در ارتفاع 7450 متری تجربه می کنند

دوشنبه ۲۴ تیر – تیم 3 نفره به زیر قله در ارتفاع 8000 متری می رسد . تیم سومین بیواک را دوشنبه شب در ارتفاع 8000 متری تجربه می کند .

فرود

سه شنبه ۲۵ تیر – تیم 3 نفره در اوایل روز ( البته براساس گزارش باشگاه آرش ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر به وقت محلی ) به قله برودپیک  به ارتفاع  8047 متر  می رسد . مطابق برنامه ، آنها می بایست غروب همان روز از مسیر نرمال به کمپ 3 برسند ، جایی که دو عضو دیگر تیم یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی در انتظار آنها بودند . به لحاظ اهمیت موضوع تکرار می شود مطابق برنامه ، آنها می بایست غروب همان روز از مسیر نرمال به کمپ 3 برسند ، جایی که دو عضو دیگر تیم یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی در انتظار آنها بودند .

اما فرود برخلاف انتظار آنها موضوعی پیچیده تر و بغرنج تر بود .

آنها نتوانستند از مسیر نرمال و استاندارد به موقع فرود بیایند و به کمپ 3 برسند ، در نتیجه ناگزیر شدند بیواک های سنگین دیگری را تجربه کنند . آنها چهارمین بیواک را سه شنبه شب تجربه کردند .

چهارشنبه ۲۶ تیر – تیم 3 نفره در فرود خود به ارتفاع 7700 متری می رسد . نقطه ای غلط و مسیری اشتباه که می بایست 100متر برگردند ( 100 متر صعود کنند ) تا در مسیر درست منتهی به کمپ 3 قرار گیرند . آنها پنجمین بیواک را چهار شنبه شب در ارتفاع 7700متری تجربه کردند .

اجازه دهید از این پس بیواک ها را نشماریم .

پنجشنبه ۲۷ تیر – ساعت 7 صبح تیم 3 نفره با بیس کمپ ( - تهران ) تماس می گیرد و اعلام می کند که نیاز به آب و غذا دارند . به نظر می رسد دو کوهنورد مسقر در کمپ 3 یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی به دلیل مشکلات جسمی توان لازم برای حمایت از تیم صعود کننده و رساندن آب و غذا به تیم 3 نفره را نداشته اند . به دلیل اهمیت موضوع تکرار می شود تماس تیم 3 نفره با بیس کمپ ( - تهران ) مبین این امر است که رامین شجاعی و افشین سعدی به دلیل مشکلات جسمی توان لازم برای حمایت از تیم صعود کننده و رساندن آب و غذا به تیم ۳ نفره را نداشته اند .

بعد از ظهر همین روز رامین شجاعی از کمپ 3 به کمپ 2 فرود می آید .

تیم بیس کمپ ( - تهران ) از طریق باربر ارتفاع بالا آب و غذا به کمپ 3 ارسال می کند اما آنها دیر به کمپ 3 می رسند .

آیدین بزرگی مجددا ساعت 7 و 55 دقیقه شب به وقت تهران ( 8 و 25 دقیقه شب به وقت محلی )  تماس می گیرد . او در نزدیکی های گردنه برودپیک در ارتفاع 7800متری بود . آیدین می گوید که چادر آنها پاره شده و یکی از اعضای تیم در شرایط خوبی نمی باشد . و باز هم تکرار می کند که نیاز به آب و غذا دارند . تیم بیس کمپ آیدین را مطمئن می کند که آب و غذا در راه است و روز جمعه به دست آنها خواهد رسید . تیم بیس کمپ از آیدین می خواهد که مختصات GPS محل استقرار خود را بگوید تا تیم نجات سریعتر و با سهولت بیشتر به آنها برسد .

جمعه ۲۸ تیر  – حسب اعلام باشگاه کوهنوردان آرش عملیات نجات کوهنوردان زمینگیر شده کماکان در دست اجراست ، اما تا این لحظه از جزئیات آن اطلاعی در دست نیست .

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=iranian-broad-peak-new-route-complicatio_137421475

                                              بخش دوم مسیر - از کمپ ۳ تا قله

پ ن :

۱ - از خوانندگان محترم  تقاضا می کنم برای روزهای بعد فعلا به سایت کوه نیوز مراجعه فرمایند  .

۲ - آقای رامین شجاعی از کمپ ۳ به کمپ ۲ و نهایتا به بیس کمپ آمده اند . 

۳ - یک نگاه اجمالی به شرح وقایع به وضوح نشان می دهد :

      - شیوه صعود انتحاری بوده است

      - تیم صعود فاقد تیم پشتیبان بوده است

۴ - به نظر می رسد رامین شجاعی و افشین سعدی به عنوان تیم پشتیبان در کمپ ۳ فقط اسباب زحمت بوده اند . رامین شجاعی در اولین اجرای همین برنامه در سال ۱۳۸۸ درهمین کمپ ۳ دچار بیماری ارتفاع زدگی شده بود ، امسال هم بیمارشد . اگر این دو می توانستند مسیر نرمال و استاندارد را از کمپ ۳ بالاتر بروند در اینصورت احتمالا بچه های صعود آب و غذا داشتند و حالا همگی در مسیر تهران بودند . و یا اگر این دو عضو پشتیبان در کمپ۳ نمی بودند شاید خدمات امداد رسانی از همین تهران بهتر مدیریت و کنترل می شد .

۵ -  برای گروههای کوهنورد در برودپیک ، روز یک شنبه ۲۳ تیر "روز قله " بود . اکثر کوهنوردان فعال در برود پیک روز یکشنبه ۲۳تیر از مسیر نرمال به قله رسیدند . تیم ایرانی نیز مطابق برنامه ای که قبلا تنظیم شده بود قرار بود روز یکشنبه ۲۳ تیر قله باشد که در اینصورت می توانست همراه با گروههای صعود کننده از مسیر نرمال به راحتی برگردد و به کمپ ۳ برسد . اما مطابق اطلاعیه ی باشگاه آرش ، تیم ایرانی با دو روز تاخیر روز سه شنبه ۲۵ تیر ساعت چهاو نیم بعد از ظهر به قله رسیده است .

۶ - همه ی اتفاقاتی که بعد از صعود رخ داده است ، از بیواک های فرود گرفته تا گم کردن مسیر ، به نظر می رسد صرفا یک دلیل عمده داشته است : خستگی مفرط و تخلیه شدید انرژی . صعود انتحاری یعنی همین ، یعنی مصرف تمامی انرژی فقط در مرحله صعود . قاعدتا تیم قله می بایست بعد از بیواک دوم خود ( ۷۴۵۰ متری ) و یا نهایتا بعد از بیواک سوم خود ( ۸۰۰۰ متری ) صعود را متوقف می کرد و فرود می آمد و خود را به کمپ ۳ می رساند . و نهایتا خود را آماده تلاشی دیگر می کرد . این تصمیم را می بایست سرپرست تیم می گرفت . اما رامین شجاعی سرپرست تیم در کمپ ۳ مثل سال ۱۳۸۸ دچار کوه گرفتگی یا ارتفاع زدگی یا همان بیماری ارتفاع بود .

به هیچ وجه قصد ندارم در باب قدمت قصر ها و معابد بنویسم . بر آنم سفرم ، هر آنجه که دیدم و شنیدم و با قلبم حس کردم و در دلم نشست را در نهایت صداقت و عدالت به رشته کلام کشم . آنچه در مورد نپال که در هیچ منبعی غیر از وجود من ثبت نشده است . می نوسم زیرا که (( بی نظیر)) است و بی نظیری نه به معنای (( بی نقصی )) که به مفهوم تکرار ناپذیری است . همان بی نظیری شگفت انگیز و توصیف ناپذیری که در یک کلمه زندگی نام نهاده و خلاصه اش کرده ایم ....

نویسنده کتاب  : نکیسا نورائی