اگر شما قصد صعود یک دیواره بلند یا پیمایش مسیری طولانی در کوهستان را دارید ,  به برنامه ریزی برای یک بیواک نیاز دارید . به طور ساده بیواک یک کمپ غیر تجملاتی در یک محیط روباز که می تواند در میانه مسیر یا جلوتر از آن یا در فرود انجام شود . بیواک ها یا از قبل برنامه ریزی شده اند و یا برنامه ریزی نشده اند .

بیواک برای داشتن یک استارت به موقع

اکثر صعود کنندگان زمانی که قصد یک صعود سرعتی و سبک را دارند , بیواک را برای خودشان برنامه ریزی می کنند . در اکثر کوه های بلند شما باید قبل از طلوع خورشید صعود خود را آغاز کرده و تا قبل از غروب آفتاب به پایین برگردید .

لوازم ضروری برای یک بیواک برنامه ریزی شده

اگر شما یک بیواک را برای خودتان برنامه ریزی کرده اید , می توانید ضروریات را با خودتان بردارید و بنابراین شب گرم و راحتی را خواهید داشت . این ضروریات شامل : یک حفاظ سبک ( به عنوان چادر ),  کیسه خواب سبک یا کیسه بیواک , لباس اضافی ( شامل یک کلاه , دستکش , پلار ) , یک چراغ خوراک پزی سبک مثل JetBoil و غذا .

کوهنورد سویسی یولی استک درباره صعود انفرادی و سرعتی و تاثیر گذار خود بر روی جبهه جنوبی آناپورنا(8091 متر. نپال، هیمالیا) در روزهای 8 و 9 اکتبر سال 2013 سخن می‌گوید. او توانست اولین صعود خط مستقیم مسیری را که اولین بار در سال 1992 توسط جان کریستوفر لافایل و پیر بگین بر روی آن تلاش شده بود را به سرانجام برساند.

او کوهنوردی است که نامش، امروز بر سر زبان‌هاست و صعود جبهه جنوبی آناپورنا توسط وی از حالا به بعد جزئی از تاریخ کوهنوردی است. اما می‌توان گفت که یولی استک همیشه و نه فقط الان، مورد رشک سایر کوهنوردان قرار گرفته است.  شاید به این دلیل که او بیشتر از آنکه حرف بزند، عمل می‌کند و شاید هم به خاطر سبک کوهنوردی  منحصر به فردش. سبکی که کاملن مخصوص اوست و  بیشتر از همه اینکه او اغلب، ترجیح می‌دهد تنها صعود کند. او صعودهای غیرقابل تصور خود را به سادگی و به سرعت انجام می دهد، فراتر از سرعت صوت. مانند صعود اخیر جبهه جنوبی آناپورنا. 28 ساعت از بیس کمپ پیشرفته تا قله و برگشت مجدد. برای اولین صعود خط مستقیمی که بین مسیر بریتانیایها و ژاپنی‌هاست. صعودی ممتاز، سخت و خطرناک که از ساعت 5:30 صبح 8 اکتبر شروع شد و بعد از 28 ساعت صعود و فرود در ساعت 9:30 صبح روزبعد به پایان رسید. کاملن تنها و – شاید نیازی به اشاره نباشد- بدون کپسول اکسیژن. یک تلاش "غیر ممکن" و ناتمام که در سال 1992 بوسیله دو هیمالیانورد بزرگ ژان کریستوفر لافایل و پیر بگین بر روی این مسیر نافرجام ماند.

 در آن زمان دو کوهنورد نخبه فرانسوی به ارتفاع 7500 متری رسیدند اما درهنگام پایین آمدن در ارتفاع 7200 متری یک تراژدی اتفاق افتاد. یک فرود اشتباه و سقوط بگین به همراه تمام وسایل فنی. آنچه که بعد از آن اتفاق افتاد جدال طاقت فرسا و یک‌تنه لافایل ، علیه مرگ بود و بلاخره بعد از 4 روزتلاش طاقت فرسا، به طور معجزه آسایی موفق شد مجروح اما زنده از این جبهه خارج شود. و حالا بعد از تلاشهای سال‌های 2007 و 2008، یولی استک این مسیر بزرگ و رویایی را کامل کرد.  او این کار را به تنهایی انجام داد – که احتمالن اولین صعود انفرادی جبهه جنوبی آناپورناست-  و با این کارش دنیای کوهنوردی را متحیر کرد. اما می‌توان به روشنی از خلال این مصاحبه -که یولی استک مستقیم از کاتماندو  ما را مفتخر کرد- دریافت که این صعود برای او بسیار فراتر از ثبت یک رکورد جهانی است.

مهر ماه آغاز فرصت ثبت نام علاقه مندان به نشستن بر روی صندلی ریاست فدراسیون کوهنوردی بود که 12 نفر برای ثبت نام اقدام کردند که در ذیل مختصراً حضور دوستان معرفی میگردند .

سهیلا میرزائی در وبلاگ خود ( اینجا کلیک کنید ) از علاقه مندان به تاریخ کوهنوردی دعوت کرده تا در پروژه جمع  آوری تاریخ کوهنوردی زنان ایران همکاری کنند .

«برگی از تاریخ کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی زنان ایران» موضوع پروژه‌ای‌ست که سال‌ها قبل به دست گرفتم ولی متاسفانه در نیمه راه متوقف شد. دلیل اصلی این توقف، عدم دسترسی کامل به منابع مورد نظرم بود که برای این تحقیق نیاز داشتم. هدف این پروژه مستند کردن فعالیت‌های زنان کوه‌نورد و سنگ‌نورد است، روند کار تا انتشار جلد اول این کتاب را به مرور توضیح خواهم داد.

 اکنون با توجه به دنیای اینترنت و رابطه‌ی مستقیم با جامعه‌ی مورد مطالعه‌ام و امکانات احتمالی دیگر، تصمیم گرفتم آن را به انجام برسانم.

این پروژه مربوط به زنان کوه‌نورد و سنگ‌نوردی می‌شود که بخشی از تاریخ جدی این ورزش را رقم زده‌اند و فعالیت‌های آنها را از سال 1357 تا 1393شمسی در نظر خواهد گرفت.

از دوستانی که مایل به همکاری با این پروژه هستند، خواهشمندم با من تماس بگیرند و طبیعی‌ست که بین دوستان عزیز، یک یا دو همکار با توجه به معیارهای این تحقیق، انتخاب خواهد شد.

 سهیلا میرزایی

الیزابت هاولی Elizabeth Hawley  ، آمریکایی مقیم نپال – کاتماندو ، متولد ۹ نوامبر ۱۹۲۳ در شیکاگو ، 90 ساله شد . او تاریخ زنده ی هیمالیا نوردی جهان در 50 سال اخیر می باشد .

هاولی ، در سال 1960 به عنوان روزنامه نگار به نپال رفت و گزارشاتی از اکسپدیشن های پیشگام هیمالیا نوردی را به آژانس خبرگزاری رویترز مخابره کرد . او از همان ابتدا با همه ی اکسپدیشن های هیمالیا نوردی ملاقات می کرد و گزارشات و اسناد تلاش و صعود آنها را جمع آوری می نمود . الیزابت هاولی اگر چه یک نهاد رسمی نیست اما سوابق و مدارکی که او در بایگانی خود دارد معتبرترین روایت از تاریخ هیمالیا نوردی جهان است .

خانم هاولی ، و یا دقیقتر  Miss Hawley هنوز در کاتماندو زندگی می کند و اعضای اکسپدیشن ها بعد از برگشت از قله ها به ملاقاتش می روند . بله ، او حالا 90 ساله است ، Happy Birthday خانم هاولی .

http://www.climbing.com/news/happy-birthday-miss-elizabeth-hawley

اطلاعات بیشتر به فارسی در :

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%A8%D8%AA_%D9%